ΕΞΟΧΟΤΑΤΕ ΚΥΡΙΕ ΠΡΟΕΔΡΕ ΤΟΥ ΛΙΜΕΝΙΚΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ: ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ

 

ΚΑΤΑΤΡΟΠΩΣΤΕ ΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΤΥΧΙΕΣ ΜΟΥ, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!

 

 

 

 

Σήμερα, εδέχθην κάμποσες φιλοφρονήσεις από τον εξοχότατο Κύριο Πρόεδρο του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Θήρας, κ. Ηλία Πελέκη. Σύνηθες φαινόμενο.

Η πρώτη αφορούσε, κάποιες αποφάσεις της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου, για πεπραγμένα του. (Θυμίζω, ότι δεν δέχομαι την δικαιοδοσία των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων. Μόνο της Τακτικής Δικαιοσύνης). Παρά ταύτα, επειδή ίσως (το ίσως, τονισμένο) αποτελούν ένα σκαλοπάτι προς τη σκάλα του Εισαγγελέα, τις ανέφερα ακροθιγώς. Και δεν τις δημοσίευσα, επειδή μάλλον οι θεσμικοί παράγοντες, πρέπει να ζητήσουν απαντήσεις.

Ο ψόγος;. Τις έμαθα-είπε- πριν από εκείνον και απόρησε ευσχήμως και υπαινικτικά γι αυτό. Οι απαντήσεις είναι multiple choice:

Α. Πιάνω δουλειά,πριν τον εξοχότατο Κύριο Πρόεδρο του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Θήρας.

Β. Τις ήξερε, αλλά ήθελε λίγο αλατάκι στη σούπα του, προκειμένου να φανεί πως χορεύει το Χορό του Ζαλόγγου και να εμφανιστεί ως πολιτικώς διωκόμενος ήρωας (εσείς…στη γαλαρία μη γελάτε!. Θα σας επιπλήξω!).

Γ. Καραπιπερίμ πιπερίμ….πιπερίμ…

Επόμενη φιλοφρόνηση, ο χαρακτηρισμός μου ως πρόστυχου, επειδή τόλμησα να αναφέρω πως μια νεαρή κυρία με σπουδές στα οικονομικά, καρατομήθηκε για να προσληφθεί στη θέση της μία Ψυχολόγος (για τα Οικονομικά του Λιμενικού Ταμείου) και μια Αισθητικός (πάλι σε κλάδο των Οικονομικών του ευκλεούς Δημοτικού Οργανισμού).

Η Κυρία απάντησε μέσω Διαδικτύου. Σχολιάστηκε, από πολλούς. Οπότε η δική μου απάντηση περιττεύει.

Αλλά, είχα την γεμάτη ηρωική πόζα, βαρύγδουπη δήλωση του κ. Προέδρου “Καθαρός Ουρανός, αστραπές δεν φοβάται”. Έχω κι εγώ πολλές παροιμίες να αντιπαρατάξω, αλλά δεν θα το κάνω. Μια απορία μόνο προς τον Καθαρό Ουρανό: Γιατί αποφεύγετε τον Δημόσιο Διάλογο μαζί μου; Δεν είναι μια ευκαιρία να με κατατροπώσετε, για τις προστυχιές μου;.

Σας προσκαλώ. Σε εισαγγελείς, δεν πάω γιατί δεν είναι του χαρακτήρ (sic) μου. Αλλά αφού έχω δεχτεί τα “γαλλικά” σας, δεν σας προσκαλώ απλά. Σας προκαλώ!.Ορίστε, μέρα και ώρα. Τόσο απλά. Γιατί δεν είμαι διατεθειμένος να δέχομαι επ’ αόριστον τις ύβρεις σας. Γκέγκε;.

Και αν με κατατροπώσετε, διότι θα το κάνετε, θα σας χαρίσω κι έναν προσκρουστήρα. (Λάστιχο τρακτέρ, το λέμε στο χωριό μου). Για να καμαρώνετε το μέγα έργο σας.