Κατηγορία: ΔΙΣΑΚΙ ΔΑΡΖΕΝΤΑ

Η ΜΗΤΕΡΑ ΣΑΣ, ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΤΟ ΠΡΩΙ!

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΖΕΝΤΑ       Συνεχίζοντας το μουσικό χορευτικό οργανό-πνιχτικό ταξιδάκι μας-μου, όπως ξεμπουκάραμε από τη Νιό και ξανοίγαμε τα φώτα τσι απάνω μεριάς και τσι Θηρασιάς…, τα λιγουλάκια…, ξαναμπατάρισα στον καναπέ για μια ανάσα και κανένα όμορφο όνειρο να δω…   Χόρευε και ξαναχόρευε το...

ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ  ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΚΑΙ  ΜΕ  ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ  ΜΕ  ΤΑ  ΔΕΛΦΙΝΙΑ

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΖΕΝΤΑ           Ακούγοντας και θωρώντας τα ακριβοθώρητα  τα του  τότε  ναυαγίου του  sea diamond που  γράφονται και  λέγονται χρόνια  πολλά και  δεν  είναι  λίγα  ,αισθάνομαι πολύ πληγωμένος ,θυμωμένος  ,σκεπτικός  για τα  διαδραματιζόμενα .Σέβομαι  και  υποκλίνομαι για  τον  αγώνα όλων των πολιτών...

ΜΕ ΕΝΑ ΦΕΡΕΝΤΙΝΙ ΚΙ ΕΝΑ ΚΑΛΑΘΙ ΑΠΟ ΑΛΥΑΡΙΑ

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΖΕΝΤΑ           Κα κερά θολοϊνη με  γροικάς;;…ακου ήντα κανα προχθές με την  ψιλοβροχή….σωμάρωσα τον  τετράτροχο γάδαρο μου ,ήβαλα μια  κουλούρα κρίθινη και λίγο χλωρουδάκι  στη πετσέτα. πηαίνοτας  μια χειμωνιάτικη διαδρομή σε  μια  ρυμίδα γεμάτη ατριβόλους  ,να θυμηθώ ,να ξεχαστώ και  να...

ΑΝΟΙΧΤΕ  ΤΗΝ  ΤΕΦΤΕΡΑ  ΣΑΣ ,ΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ  ΘΥΜΗΣΗ  ΣΑΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΖΕΝΤΑ       Γυρίζω ,ακούω ,βλέπω ,και γλαρώνω έκθαμβος  από  την αντηλιά τσι  αλμύρας  και της  μαντηλαριάς την μυρωδιά. Ανασηκώνομαι αίφνης ραβδίζοντας την ξερό κεφαλή  μου  για  ξεδισάκιασμα και άμεση εντολή στην επιθυμία  μου…κα βρε δεν παρατάς τσι   στεριάς  τα  λουλουδίσματα…ΟΜΙΛΕΙ Ο  ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ,μετά ...

ΑΜΕ ΡΩΤΑ ΤΟΝ ΑΙΟΛΟ

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΔΑΡΖΕΝΤΑ           «Πόσο να αντέξεις ,να σταθείς ,να αντισταθείς ,πόσο να καρτερέψεις την θάλασσα να δεις και να  χαδέψεις ,να ταξιδέψεις ,να οραματιστείς ,να ονειρευτείς ώσπου  να ξεπεζέψεις και τον κοχλασμό της να αγναντέψεις ξάστερος και  δροσερός ..Πόσο;;Καλημέρα παιδιά ,καλημέρα καπετάν ...

ΚΥΡΗΔΕΣ ΤΗΣ ΘΕΟΚΛΕΙΣΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΗΣ ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΗΣ ΑΜΠΑΣΑΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑPΖΕΝΤΑ             Το  γνάθο μήνες  και  το απλώνω ,αλλά  προβληματιζόμουνα  στο  ξεφούρνισμα  και  στην καθάρια  εξιστόρηση  των  διαδικασιών….ΟΜΩΣ…με  μάτωσε  πολύ η  διάρκεια  του  απαγορευτικού  και άρχισα να σκέπτομαι  και  να  ονειρεύομαι ταξίδια  και  φουρτούνες  που  είχα ζήσει ….ΘΕΛΕΙ  ΠΟΛΥ  ΚΑΙ ...

“ΜΕ ΤΗ ΒΑΡΚΟΥΛΑ ΚΩΠΗΛΑΤΩΝΤΑΣ ΕΠΙΒΙΒΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΑ ΒΑΠΟΡΙΑ”

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΖΕΝΤΑ         Γράφω…, διαβάζω…, σκέπτομαι… και ξαναγράφω…, επεξεργαζόμενος και ΠΟΤΕ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΟΣ… βαναύσως την αθεράπευτη τρέλα μου… Κλαδεύω τσι ελιές μου…, τσι αμπελιές μου…, τσι καπαριές μου…, αναγέρνω στο πεζούλι μου για λίγα μαρουλάκια, κρεμμυδάκια, σπανάκι, σέσκουλο, σέλινο και μαϊντανό, ρίχνω λιάκι σκύβαλο...