Κατηγορία: ΔΙΣΑΚΙ ΔΑΡΖΕΝΤΑ

“ΔΕΝ ΝΤΑΓΙΑΝΤΟΥΣΑ ΝΩΠΑ ΝΑ ΣΟΥ ΤΑ ΠΩ”

Ο Γ. ΔΑΡΖΕΝΤΑΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑ ΤΟΝ ΘΗΡΑΣΙΩΤΗ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟ ΜΑΝΘΟ ΜΠΑΛΟΠΗΤΟ       “Η επιθυμία για μια θαλασσινή μου θύμηση , άμεση διαταγή στην ηλεκτρονική μου πένα. Και δεν είναι μια θύμηση για μια καρδερίνα ολασέρνικια που ήφυε από το κλουβί μεσημεριάτικα και έγινε παλουκάρης , αλλά για ένα νέο συνάδελφο...

“Ο ΚΑΙΡΟΣ ΞΕΘΥΜΩΜΕΝΟΣ, ΣΚΕΠΤΙΚΟΣ, ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΣΕ ΑΧΝΑ”

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΖΕΝΤΑ           “ Υποσχέθηκα σε σας που με θωρείτε γραφικά ,τον γραφικό (ειπωμένο σε όλες τις γλώσσες) , ότι όποτε με επιθυμήσετε βαράτε φινιστρίνι , να ξεμπουκάρω στο πέλαος να απεικονίσω , να σερβίρω ,και να ονειρευτώ το αποδέλοιπο ταξίδι της...

“ΝΑ ΞΑΝΟΙΩ ΤΣΗ ΒΙΤΡΙΝΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΓΡΟΙΚΩ ΤΗ ΣΙΩΠΗ;”

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΖΕΝΤΑ         Καθρεπτιζόμενος ερωτώ την ομορφιά μου… «Βρε Γιώργη μου, ΕΠΙΘΥΜΗΣΕΣ πολλά…; ΕΠΙΘΥΜΗΣΕΣ δύσκολα…;» Όχι καλέ…, για όνομα…. Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ είναι ουσιαστικό…, δεν είναι επίθετο…, δεν είναι σιροπάκι… Είναι μια κυρία απρόσιτη…, είναι ένα πλάσμα θηλυκού γένους…, μια προσωποποιημένη απροσδιόριστα ηλικιακά ύπαρξη...

ΣΑΜΙΝΑ: ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΜΑΥΡΗ ΜΕΡΑ…ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΙΚΡΑΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΖΕΝΤΑ         Ήταν μια μέρα μαύρη.., ήταν μια μέρα πίκρας.., ήταν μια μέρα που κλάψαμε.., που πονέσαμε.., που αναρωτηθήκαμε… «Γιατί και πώς ΘΕΕ ΜΟΥ…; Γιατί…;;;;;;» Ήμουν στο Ποσειδών Εξπρές 2 και επιστρέφαμε από Αμοργό και Κουφονήσια… Ο καιρός άγρευε επικίνδυνα, αλλά ήταν...

“ΠΡΟΚΑΝΟΥΜΕ ΝΑ ΟΡΘΟΠΟΔΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΣΧΟΜΥΡΙΣΟΥΜΕ”

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΖΕΝΤΑ       Ήντα θελα να προβάλω στην παλιά μου ζεστή γειτονιά…; Ήντα θελα να αντικρύσω το σπίτι που ανδρώθηκα…; Ήντα μου ‘ρθε του πονοψυχάκια να τηλεφωνήσω τση Ρηνιώς ότι την ποθύμησα και ήθελα να την αγκαλιάσω και να πιούμε ένα κουβαρδίστικο (διπλό) καφέ...

“Είμαστε αταξίδευτοι και αχαρτογράφητοι ,υφαλοτρακαδόροι”

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΖΕΝΤΑ     “Ηρεμότατος ,ξάστερος ,ξεματιασμένος , ξέγνοιαστος ,ξαραχνιασμένος από έννοιες ,καταχνιές , μπουρίνια , βροχές , βροντές ,και αστραπές της στεριανής μου αυλόπορτας και του γλυκού δικού μου απάγκιου ….Ορθώθηκα εύχαρις με την αυγή αγκαλιά , να αγναντέψω την αγαπημένη μου πλανεύτρα Ανατολή στο...