ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ

ΕΝΑ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΜΑΘΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ Γ. ΜΑΡΙΝΟ ΚΑΙ Γ. ΓΑΛΑΙΟ

 

 

 

 

Το πρώτο τους πανεπιστημιακό μάθημα και μάλιστα υψηλού επιπέδου, είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν οι εισαχθέντες στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση μαθητές από τον Πύργο. Η καθιερωμένη εκδήλωση της “Εστίας Πύργου”, ήταν φέτος αφιερωμένη στη μνήμη της αείμνηστης Δασκάλας Φωφώς Δημητριάδου- Χρυσού. Ο κεντρικός ομιλητής κ. Γιάννης Μαρίνος, αφού αναφέρθηκε στο έργο της εκλιπούσης, με την οποία τον συνέδεε φιλία από τα παιδικά τους χρόνια, πραγματοποίησε μια από τις πιο μεστές του ομιλίες για τις παθογένειες της ελληνικής εκπαίδευσης, αλλά και για την αναντικατάστατη αξία της γνώσης.

Όπως τόνισε, η Ελλάδα εκτός του ότι διαθέτει πολλά Πανεπιστημιακά Ιδρύματα σε σχέση με το μέγεθός της, παράλληλα επιδίδεται στην παραγωγή πτυχιούχων με ειδικότητες οι οποίες δεν έχουν πραγματικό αντίκρισμα στις ανάγκες της χώρας. “Τα πανεπιστήμια μας, τα οποία είναι περισσότερα σε αναλογία προς τον πληθυσμό της χώρας, παράγουν συνέχεια πτυχιούχους. Τους περισσότερους αναλογικά στην Ευρώπη”, είπε χαρακτηριστικά. Ανέφερε μάλιστα το παράδειγμα της Γερμανίας, όπου αναλογικά τα Πανεπιστήμια, είναι λιγότερα, αλλά υπάρχουν πολλά ιδρύματα τα οποία διδάσκουν τα διάφορα επαγγέλματα, σε υψηλό επίπεδο. “Ακόμα και γεωργοί. Αλλά γεωργοί που καλλιεργούν με επιστημονικό τρόπο και εξαιρετικές επιδόσεις τα χωράφια, τα αμπέλια και τις δενδροκαλλιέργειές τους και επιτυγχάνουν στη ζωή. ” υπογράμμισε.

Ο κ. Γιάννης Μαρίνος

Ταυτόχρονα, ο διακεκριμένος δημοσιογράφος, κάλεσε τους νέους ακαδημαϊκούς πολίτες να αποφύγουν την χρησιμοθηρική διάσταση των σπουδών και να ακολουθήσουν ως δρόμο επαγγελματικής ζωής, εκείνον που πρώτιστα, τους ικανοποιεί. “Να μη διστάσετε, εάν αυτό δεν σας αρέσει ως επάγγελμα, να επιδιώξετε να επιλέξετε ένα άλλο. Αυτό που αρέσει σε αυτόν που το κάνει ως επάγγελμα, πρώτον θα τον κάνει να επιτύχει και μετά θα είναι ευτυχισμένος γιατί κάνει, αυτό που του αρέσει και όχι αυτό που υποχρεώθηκε να κάνει, διότι πήρε ένα πτυχίο ” είπε, θυμίζοντας μάλιστα το δικό του παράδειγμα που από τη Νομική, μπήκε στη Δημοσιογραφία. “Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δυστυχία, από το να πηγαίνεις στο γραφείο και να περιμένεις πότε θα τελειώσει το ωράριο, για να φύγεις”, τόνισε.

Ακολούθησε ο εξαιρετικός φιλόλογος κ. Γιάννης Γαλαίος, που αφού συνεχάρη τους μαθητές του, αναφέρθηκε στην επερχόμενη ακαδημαϊκή τους περιπέτεια, αναφέροντας το τρίπτυχο του Τζορτζ Στάινερ για τις σπουδές. Το πάθος για μόρφωση. “Ενός θετικού και δημιουργικού πάθους για τη γνώση. Μια σχέση, θα τολμούσα να πω, ερωτική […] σπουδάζεις, επειδή θέλεις πάνω απ’ όλα να μάθεις, διψάς για να μάθεις”, είπε. Ο δεύτερος πυλώνας, σύμφωνα με τον κ. Γαλαίο, είναι η αλληλεπίδραση των σπουδών με την κοινωνική πραγματικότητα, αναφέροντας το παράδειγμα της Γερμανίας η οποία παρά την ανάδειξη μεγάλων μορφών του πνεύματος όπως ο Καντ ή ο Φίχτε, αιματοκύλισε την ανθρωπότητα. “Τι σημαίνει αυτό;. Σημαίνει ότι κοντά στην κουλτούρα, πρέπει να κατακτήσουμε την ανθρωπιά”, τόνισε.

Ο κ. Γιάννης Γαλαίος

Επικαλούμενος πάντα τον Στάινερ, ο κ. Γαλαίος, μίλησε για την “αποστήθιση από καρδιάς”, που όπως είπε για τη σημερινή εκπαιδευτική πραγματικότητα της Ελλάδας, έχει αρνητική διάσταση. “Η αποστήθιση από καρδιάς, είναι να μαθαίνεις ότι σου αρέσει. Έμαθες απέξω το “Αν” του Κίπλινγκ γιατί σου άρεσε, έμαθες απέξω, το “Αν μπορείς του Καβάφη, γιατί επίσης σου άρεσε. Δηλαδή, εγκολπώνομαι, αυτό που με εκφράζει”.

Χαιρετισμό απηύθυνε  ο Δήμαρχος Θήρας κ. Αναστάσιος- Νικόλαος Ζώρζος, ενώ μετά το τέλος της εκδήλωσης, ο Πρόεδρος της “Εστίας” κ. Μάκης Ζώρζος παρέθεσε σε όλους τους παριστάμενους (γεμάτο και με κόσμο και στην αυλή το εντευκτήριο), ένα μπουφέ φιλοξενίας.

ΥΓ. Οι ομιλίες του Γιάννη Μαρίνου και του Γιάννη Γαλαίου, πρόκειται να αναρτηθούν αφού προβληθούν στο Volcano TV. Θα ήταν μάλιστα πολύ καλό, όσοι έχουν παιδιά στο Λύκειο, να τις δουν οι ίδιοι ολόκληρες, αλλά και τα παιδιά τους. Ήταν από τις ελάχιστες φορές, που εκτός από τα συνήθη -για τέτοιες εκδηλώσεις- συγχαρητήρια, δόθηκε μια τέτοιου επιπέδου επιστημονική διάλεξη για τον ζώντα οργανισμό της παιδείας, τον οποίο αφυδατώνουν οι κακοί σχεδιασμοί και η στρεβλή χρησιμοθηρία.