Kαύσιμα φωτιά -Η νησιωτικότητα στο περιθώριο, τα νησιά στο έλεος της κυβερνητικής ανικανότητας
“Γράφουν:
Κατερίνα Γιαννακά, μέλος της Επιτροπής Πολιτικού Προγράμματος του κόμματος ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ – ΠΚ, για τη Νησιωτική Πολιτική
Αναβαλόγλου Γιώργος, μέλος της Επιτροπής Πολιτικού Προγράμματος του κόμματος ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ – ΠΚ, για την Οικονομία
Φλωράς Γιώργος, μέλος της Επιτροπής Πολιτικού Προγράμματος του κόμματος ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ – ΠΚ, για την Ανάπτυξη, Επιχειρηματικότητα
Η εικόνα, που διαμορφώνεται στις Κυκλάδες δεν είναι απλώς μια ακόμη κλαδική κινητοποίηση. Είναι ένα προειδοποιητικό σήμα κατάρρευσης της ίδιας της νησιωτικής οικονομίας και η κυβέρνηση δείχνει να το αντιμετωπίζει με την ίδια διαχρονική αδιαφορία, που αντιμετωπίζει τη νησιωτικότητα: ως υποσημείωση και όχι ως στρατηγική προτεραιότητα.
Οι βενζινοπώλες οδηγούνται σε απεργία επ’ αόριστον όχι από επιλογή, αλλά από αδιέξοδο. Όταν επιβάλλεται ένα οριζόντιο πλαφόν κερδοφορίας σε έναν κλάδο, που λειτουργεί σε συνθήκες αυξημένου κόστους, γεωγραφικής απομόνωσης και εποχικής οικονομίας, τότε δεν πρόκειται για ρύθμιση της αγοράς. Πρόκειται για πολιτική, που αγνοεί πλήρως την έννοια της νησιωτικότητας.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία του προβλήματος.
Η νησιωτικότητα δεν είναι ένα «γεωγραφικό χαρακτηριστικό». Είναι μια σύνθετη πραγματικότητα με συγκεκριμένα, μετρήσιμα μειονεκτήματα:
• Αυξημένο μεταφορικό κόστος σε κάθε στάδιο της εφοδιαστικής αλυσίδας.
• Ενεργειακή εξάρτηση χωρίς εναλλακτικές λύσεις.
• Μικρές και ευάλωτες αγορές.
• Έντονη εποχικότητα, που στραγγαλίζει τη ρευστότητα τον χειμώνα.
Αυτά δεν είναι θεωρητικά δεδομένα. Είναι η καθημερινότητα κάθε νησιώτη και κάθε επαγγελματία.
Κι όμως, η κυβερνητική πολιτική επιβάλει «ενιαίες λύσεις» σε άνισες συνθήκες. Το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο: οι τιμές ανεβαίνουν, οι επιχειρήσεις ασφυκτιούν και οι τοπικές κοινωνίες οδηγούνται σε αδιέξοδο.
Η πραγματικότητα όμως είναι σκληρή, αφού η κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει τη νησιωτικότητα ως παράγοντα σχεδιασμού πολιτικής, αλλά ως πρόβλημα που απλώς διαχειρίζεται επικοινωνιακά.
Αντί να παρέμβει εκεί όπου παράγεται η ακρίβεια —στη φορολογία— μεταφέρει το βάρος στον τελευταίο κρίκο. Ενώ έχει τη δυνατότητα να μειώσει άμεσα τον ΕΦΚ —που σήμερα βρίσκεται σχεδόν στο διπλάσιο του ευρωπαϊκού ελάχιστου— επιλέγει συνειδητά να μην το κάνει. Αντί να μειώσει τον ΦΠΑ ή τον ΕΦΚ στα καύσιμα, επιβάλλει πλαφόν σε επαγγελματίες που ήδη λειτουργούν στο όριο. Αντί να διασφαλίσει τη βιωσιμότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας, ρισκάρει τη διακοπή της, με άμεσες επιπτώσεις σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και στη λειτουργεία κρίσιμων υπηρεσιών όπως π.χ. νοσοκομεία, ασφάλεια, ακτοπλοΐα.
Αυτό δεν είναι πολιτική προστασίας του καταναλωτή. Είναι πολιτική μετάθεσης ευθύνης.
Στο πλαίσιο του προγράμματος «Επάρκεια» για τη Νησιωτική Ελλάδα, που έχει παρουσιάσει ο Στέφανος Κασσελάκης, οι Δημοκράτες ΠΚ καταθέτουμε συγκεκριμένες προτάσεις:
1. Άμεση μείωση του ΕΦΚ στα κατώτερα επιτρεπόμενα επίπεδα της Ε.Ε.
Η Ελλάδα σήμερα φορολογεί τα καύσιμα σχεδόν διπλάσια από το ελάχιστο που επιτρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση (0,70 €/λίτρο στη βενζίνη έναντι 0,359 €/λίτρο και 0,41 €/λίτρο στο diesel έναντι 0,330 €/λίτρο).
Η μείωση του ΕΦΚ αποτελεί τη μόνη άμεση και αποτελεσματική παρέμβαση για πραγματική αποκλιμάκωση των τιμών.
Το νέο Σύμφωνο Σταθερότητας επιτρέπει τέτοιες παρεμβάσεις έως 1% του ΑΕΠ χωρίς δημοσιονομική εκτροπή.
2. Στοχευμένη μείωση ΦΠΑ στο αγροτικό πετρέλαιο
Μείωση του ΦΠΑ από 24% σε 6% και ταυτόχρονη μείωση του ΕΦΚ (από 0,41 σε 0,21 €/λίτρο), ώστε να στηριχθεί η παραγωγή και να μειωθεί το κόστος σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα — ιδιαίτερα στα νησιά.
3. Πραγματική εφαρμογή του Μεταφορικού Ισοδύναμου στα καύσιμα — όχι στα χαρτιά
Κάλυψη του πραγματικού κόστους μεταφοράς, με άμεσες και δίκαιες αποζημιώσεις, ώστε να εξισορροπείται ουσιαστικά η τιμή με την ηπειρωτική Ελλάδα.
4. Δημιουργία Νησιωτικών Ενεργειακών Κοινοτήτων, κατά προτεραιότητα στα νησιά
Με επενδύσεις σε ΑΠΕ και αποθήκευση ενέργειας, ώστε να μειωθεί ουσιαστικά η εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα εκεί όπου το πρόβλημα είναι εντονότερο.
5. Ολοκληρωμένη στρατηγική για τη νησιωτική εφοδιαστική αλυσίδα
Όχι αποσπασματικά μέτρα, αλλά σχέδιο για ενεργειακή και εμπορική επάρκεια των νησιών.
Γιατί το ζήτημα δεν είναι μόνο οι βενζινοπώλες. Είναι το αν τα νησιά μπορούν να λειτουργήσουν με όρους βιωσιμότητας.
Η απεργία στις Κυκλάδες είναι το σύμπτωμα.
Η ασθένεια είναι η απουσία νησιωτικής πολιτικής.
Και όσο η κυβέρνηση συνεχίζει να αντιμετωπίζει τα νησιά ως «τουριστικό προϊόν» το καλοκαίρι και ως «κόστος» το χειμώνα, τόσο τέτοιες κρίσεις θα πολλαπλασιάζονται.
Η νησιωτική Ελλάδα δεν ζητά ειδική μεταχείριση.
Ζητά δίκαιη μεταχείριση.
Και αυτή, σήμερα, απουσιάζει”.
