ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΚΑΚΙ ΤΟΥ Γ. ΔΑΡΖΕΝΤΑ “ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ” “Επέμενε το βάσανο μου επέμενε πολύ. Καθυστέρησα παππούλη μου να γράψω καθυστέρησα , αλλά είναι και θα είναι πάντα επίκαιρο και ταπεινά λέω ότι θα είναι στο επίκεντρο των συζητήσεων για πολύ καιρό ....
ΜΗΝΥΜΑ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟ “ΔΙΣΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΖΕΝΤΑ “Πολλά χρόνια, πολλές μέρες, πολλές ώρες, αμέτρητες στιγμές και φορές ξεράχνιασα από της θύμησης μου το δισάκι την εποχή που αρμένιζα και ονειρευόμουν την πατρίδα μου και την τότε ζωή μου, ήταν θύμησες και αναμνήσεις σκληρές,...
Εύχομαι να πρυτανεύσει η λογική… να επανέλθει η ηρεμία και η συλλογικότητα και να απομονωθούν οι εκφραστές της προσωπικής αντωνυμίας και της εκδίκησης… να ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΟΥΝ!!! Ο εγώ πλοίαρχος (χιώτικη και όχι μόνο, αντίληψη) λέει: «το πήγα, το έφερα το παπόρι μόνος μου…, το τράκαραν οι άχρηστοι!». Εάν ζείτε από αυτό για αυτό «buono viaggio!!!» (καλό ταξιδι).
Φεύγοντας μου λέει η λάλα: «…και μη ξεχάσεις να πάρεις το συφερτί που έχω μέσα δυο κοντήλια λουκάνικο… για τον πατέρα σου, ήκουσες νιούδα ηντά πα, και άμε τώρα γιατί με χασομερείς, άντε και να μου φέρεις το συφερτί μη το σπείρεις πουθενά και μη το χλαπακιάσεις το λουκάνικο στο δρόμο, ακούς ηντά πα;
Γιατί εσύ μόνο τσις μπάλες και στα φλώρια είναι ο νους σου.»
