“ΑΓΕΡΩΧΗ ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ, ΣΤΟΝ ΙΣΚΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΧΩΡΑ”

ΠΟΙΗΜΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΡΤΕΜΗ ΤΟΜΑΗ

 

 

Σβήνει το πέλαγος
ούτε η άμμος δεν ξεχωρίζει
απειρο..απύθμενο πηγάδι
εβενινο σκοτάδι.

Χαραγμένα τα χνάρια της
πολλές φορές χωρίς
τα φανάρια των αστεριών,
ησυχη κυλά στη σιωπή της.

Δεν την ενοχλούν οι καιροί .
Οι βροντές δεν τηνε σκιάζουν.
Αόρατοι άνεμοι ας αναστεναζουν,
στην άβυσσο την σπρώχνουν
τον χρόνο της σταθερό κρατά.

Αγέρωχη αρχόντισσα .
Στον ίσκιο της προχωρά
με το κεφάλι ψηλά !
Σέρνοντας το μαύρο νυχτικό της,
. χωρίς θόρυβο!
Μα….ένα γλαροπουλι ξαγρυπνα!!.