ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ ΚΑΙ ΜΟΝΑΚΟ

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΟ ΜΟΝΑΚΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ «ΥΠΕΡΤΟΥΡΙΣΜΟΥ», ΕΝΩ Η ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ ΕΧΕΙ;

 

 

Μου έστειλαν πολλοί, το σχετικό άρθρο. Ομολογώ!. Δεν το διάβασα. Έχω βαρεθεί αυτές τις βουκολικού χαρακτήρα, αντιλήψεις. Κουράστηκα με τους επαΐοντες, που αποφαίνονται, είτε από καθέδρας, είτε όντας βολεμένοι οι ίδιοι.

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι -και τον πολυπράγμονα δεν τον κάνω- η Σαντορίνη, είναι πλέον μακριά από το «Ντε ρε γαϊδαράκο, ντε». Καλώς ή κακώς. Η πραγματικότητά της, είναι ο τουρισμός. Και ο τουρισμός, όπως κάθε δραστηριότητα, έχει τις απαιτήσεις και την ορθή πρακτική. Εξηγούμαι, κι ας παρεξηγηθώ: ακόμα και το κηπάκι σου αν έχεις για τα ζαρζαβατικά σου και βάλεις τοξικά φυτοφάρμακα, αντί να ξεβοτανίσεις και να κορφολογήσεις, ότι κι αν βγάλεις ως προϊόν, θα έχει τοξικότητα.

 

Άρα-λέω- το πρόβλημα δεν είναι το «υπέρ», αλλά η τοξικότητα αντιμετώπισής του.

 

Σε τι συνίσταται το «υπερ» της Σαντορίνης;.

Στην άναρχη δόμηση;. Προφανώς.

Στην έλλειψη επαρκών υποδομών;. Ασφαλέστατα.

Στην «τοξική» συμπεριφορά πολλών επαγγελματιών που κοιτάνε την αρπαχτή, αλλά όχι το μέλλον;. Φυσικά.

 

Το βασικότερό της όμως πρόβλημα, είναι η έλλειψη υποδομών και σχεδιασμού.

Αν οι δρόμοι δεν ήταν χάλια και γεμάτοι «γουρούνες» (ATV), θα είχαμε πρόβλημα;.

Αν οι πύλες του νησιού, ήταν στην κατάσταση που πρέπει, θα υποφέραμε;.

Αν όσοι ενοικίαζαν αυτοκίνητα, αντί να κατακλύζουν τα δημόσια παρκινγκ, είχαν τα δικά τους, όπως ο νόμος τους επιβάλλει, θα βογκούσαν οι πόλεις της Σαντορίνης;.

Αν αντί για ένα προϊόν που λέγεται «Ηλιοβασίλεμα στην Οία», το εξελίσσαμε θα γινόταν η Οία κολαστήριο;. Τα καλύτερα Ηλιοβασιλέματα τα έχω δει από τον Φάρο Ακρωτηρίου, το Ακρωτήρι, τον  Άγιο Παντελεήμονα, τη Santo Wines και τα Φηρά. Γιατί λοιπόν η Κρουαζιέρα, οι Ξενοδόχοι, οι τοπικές αρχές, και οι επιχειρηματίες της κρουαζιέρας, να μην τα προβάλλουν διαχέοντας εκεί τον κόσμο. Είδε -για παράδειγμα- συνωστισμό κανείς στο Ημεροβίγλι που είναι υπέροχο σημείο;. Ίσα-ίσα. Όλοι κάθονται στα εστιατόρια και τα μπαρ, των ξενοδοχείων και απολαμβάνουν. Οι Ξενοδόχοι και οι εστιάτορες, προσφέρουν υπηρεσίες και -δίκαια- εισπράττουν και οι επισκέπτες έχουν την πολυπόθητη «εμπειρία αναψυχής».

Κερδίζει κανείς από τα στίφη στα δρομάκια και το κάστρο της Οίας;. Η Οία έπρεπε να είναι κυρίως πρωινός προορισμός. Οργανώστε το. Να περιδιαβεί ο κόσμος στα σοκάκια. Να ψωνίσει. Να πιει καφέ. Να φάει. Αλλά η  ευκολία του «Sunset in Oia», οδηγεί την Οία σε εξόντωση.

 

Σε τι εν τέλει, έχουμε «Υπερτουρισμό»;. Μα στην αδυναμία των αρχών να διαχειριστούν την καθημερινότητα (σκουπίδια, δρόμους, κυκλοφοριακό και ανασχεδιασμό του «προϊόντος»-ναι προϊόντος) που λέγεται Σαντορίνη.

Διπλάσιους τουρίστες χωράει η Σαντορίνη. Έχει άριστα ξενοδοχεία. Διαθέτει πολύ καλά εστιατόρια. Οι αρχαιολογικοί χώροι είναι ενδιαφέροντες. Έχει 13 χωριά και μια πανέμορφη αδελφούλα. Τη Θηρασία.

 

Αλήθεια, θα μου πει κάποιος γιατί ένας τουρίστας, δεν επισκέπτεται τον Βουρβούλο;. Από τα πιο όμορφα χωριά του νησιού. Μα γιατί δεν τον ξέρει και -ΚΥΡΙΩΣ- γιατί δεν τον πάνε εκεί.  Γιατί το Ακρωτήρι, είναι μόνο η Ανασκαφή κι όχι το πανέμορφο χωριό που βρίσκεται δίπλα;.

Πολύ απλά. Ευκολία. Γεμάτα πούλμαν, επισκέπτες με «την ψυχή στο στόμα», που συνωστίζονται με τους προηγούμενους, οι οποίοι επίσης ασθμαίνουν για να «βγει το πρόγραμμα» και -θα το πω κι αυτό- κάμποσοι βαριεστημένοι τύποι, που κάνουν κάθε μέρα την ίδια ξενάγηση ή παρουσίαση και δεν μπορούν να αποκαλύψουν, τα μυστικά διαμάντια ενός τόπου.

Επειδή θα επανέλθω. Το Μονακό, μικροσκοπικό και στενεμένο, γιατί δεν παραπονέθηκε ποτέ για «υπερτουρισμό»;. Μα πολύ απλά, επειδή κατάφερε να τον διαχειρίζεται. Δείτε τα δεδομένα του Μονακό (έκταση, κάτοικοι, τουρισμός) στο Ιντερνετ και τα λέμε, πάλι.