“«Η προστασία των ζώων δεν χρειάζεται επικοινωνιακά θεάματα – Χρειάζεται ουσία, έλεγχο και σεβασμό και στα ζώα και στους ανθρώπους της Σαντορίνης»
Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στα Φηρά και τη δημοσιότητα που έχει λάβει το ζήτημα των όνων και ημιόνων της Σαντορίνης, αισθάνομαι την ανάγκη να τοποθετηθώ δημόσια και ξεκάθαρα.
Καταδικάζω απερίφραστα κάθε μορφή βίας, είτε αυτή στρέφεται απέναντι σε άνθρωπο είτε απέναντι σε ζώο. Η προστασία και η ευζωία των ζώων είναι αδιαπραγμάτευτες και όπου υπάρχουν παραβάσεις, οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να τις διερευνούν και να αποδίδουν τις προβλεπόμενες ευθύνες.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορούμε, πριν ολοκληρωθεί η διερεύνηση ενός περιστατικού, να καταδικάζουμε συλλήβδην έναν ολόκληρο επαγγελματικό κλάδο ή να αφήνουμε να δημιουργείται διεθνώς η εικόνα μιας Σαντορίνης που κακοποιεί συστηματικά τα ζώα της.
Με προβληματίζει ιδιαίτερα ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιούνται ορισμένες τέτοιες δράσεις. Η πραγματική φιλοζωία δεν χρειάζεται κάμερες για να αποδείξει την αγάπη της για τα ζώα. Όταν μια παρέμβαση συνοδεύεται από οργανωμένη καταγραφή και εικόνες που προορίζονται να ταξιδέψουν άμεσα στα μέσα ενημέρωσης και στα κοινωνικά δίκτυα, δικαιούμαστε τουλάχιστον να αναρωτηθούμε εάν προτεραιότητα είναι αποκλειστικά η ουσιαστική προστασία των ζώων ή και η επικοινωνιακή προβολή.
Και υπάρχει μια πλευρά που σπάνια ακούγεται.
Οι αγωγιάτες της Σαντορίνης είναι άνθρωποι του τόπου μας. Είναι οικογένειες που ζουν από αυτή τη δραστηριότητα και φροντίζουν τα ζώα τους όχι μόνο όταν υπάρχουν επισκέπτες και κάμερες, αλλά 365 ημέρες τον χρόνο. Τον χειμώνα, με κρύο και βροχή, αναλαμβάνουν τροφές, κτηνιατρική περίθαλψη και όλα τα έξοδα συντήρησής τους. Το καλοκαίρι εργάζονται μαζί τους κάτω από ιδιαίτερα απαιτητικές συνθήκες.
Αυτό δεν αποτελεί άλλοθι για κανέναν. Όπου χρειάζονται βελτιώσεις, να γίνουν. Όπου απαιτούνται αυστηρότεροι έλεγχοι, να εφαρμοστούν. Όπου κάποιος παρανομεί, να λογοδοτήσει.
Άλλο όμως ο έλεγχος και άλλο η συλλογική διαπόμπευση.
Τα γαϊδουράκια και τα μουλάρια αποτελούν εδώ και πολλές δεκαετίες μέρος της ιστορίας και της παραδοσιακής εικόνας της Σαντορίνης. Βρίσκονται στις φωτογραφίες, στις καρτ ποστάλ και στα αναμνηστικά που εκατομμύρια επισκέπτες έχουν πάρει μαζί τους από το νησί μας. Αυτή η παράδοση οφείλει σήμερα να συνεχίζεται μόνο με όρους που εξασφαλίζουν πλήρως την ευζωία των ζώων.
Παράλληλα, απευθύνω έκκληση και προς τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης: πριν μια εικόνα της Σαντορίνης κάνει τον γύρο της Ελλάδας και στη συνέχεια του κόσμου, ας αναζητούνται όλες οι πλευρές. Ας προηγείται η διασταύρωση των πραγματικών περιστατικών και ας ακούγονται και οι άνθρωποι που βρίσκονται καθημερινά στο νησί.
Η Σαντορίνη τα τελευταία χρόνια βρίσκεται πολύ συχνά στο επίκεντρο αρνητικής δημοσιότητας. Η κριτική είναι απαραίτητη όταν βασίζεται σε πραγματικά στοιχεία και μπορεί να μας κάνει καλύτερους. Η αδιάκριτη αναπαραγωγή όμως μιας αρνητικής εικόνας πλήττει έναν ολόκληρο τόπο, τους εργαζομένους του, τις επιχειρήσεις του και τελικά την ίδια την τοπική κοινωνία.
Ο τουρισμός, οι εργαζόμενοι, οι επαγγελματίες, η προστασία του περιβάλλοντος και η ευζωία των ζώων δεν είναι αντίπαλες έννοιες. Είναι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας.
Η θέση μου λοιπόν είναι ξεκάθαρη:
Ναι στην προστασία των ζώων. Ναι στους αυστηρούς ελέγχους. Ναι στην απόδοση ευθυνών όπου υπάρχουν. Όχι στη βία από οποιαδήποτε πλευρά. Όχι όμως και στη συλλογική στοχοποίηση των αγωγιατών και της Σαντορίνης.
Ας αφήσουμε τις αρμόδιες αρχές να εξακριβώσουν τι πραγματικά συνέβη. Και στη συνέχεια, με στοιχεία και όχι με εντυπώσεις, ας συζητήσουμε όλοι μαζί — Πολιτεία, Δήμος, κτηνίατροι, φιλοζωικές οργανώσεις και αγωγιάτες — για ό,τι μπορεί και πρέπει να γίνει καλύτερα.
Γιατί η προστασία των ζώων και ο σεβασμός στον άνθρωπο δεν είναι ανταγωνιστικές έννοιες. Είναι αυτονόητες αξίες μιας πολιτισμένης κοινωνίας”.
