Ένας «αόρατος» άνθρωπος δίπλα μας.

Άρθρο αναγνώστη της σελίδας

φωτογραφία: Τατιάνα Σαββίδου

“ΑΣΤΕΓΟΣ : Ένας «αόρατος» άνθρωπος δίπλα μας.

Η Μεσαριά, κατά τις αρχές της δεκαετίας 1990, με την μεγάλη έλευση οικονομικών μεταναστών, αποτέλεσε την κυρίως περιοχή, που τους φιλοξένησε. Οι λόγοι γνωστοί.
Βρίσκεται στο κέντρο του νησιού, άρα καλύτερο σημείο συγκέντρωσης εργατικών χεριών και παρουσιάζει μικρό τουριστικό ενδιαφέρον, άρα φθηνότερη κατοικία.
Αυτό συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια και με νέες ροές οικονομικών μεταναστών, από διάφορες περιοχές του κόσμου.
Όμως κανείς ίσως δεν θα περίμενε, ότι η Μεσαριά θα φιλοξενούσε κάποτε και άστεγο! Πού; Στο κεντρικότερο σημείο. Στην πλατεία της!
Ένας άνδρας μάλλον μέσης ηλικίας, καταγωγής γείτονος χώρας και ευρωπαίος πολίτης, διαβιεί στο ύπαιθρο κατά τη διάρκεια του χειμώνα, με θερμοκρασίες τις τελευταίες ημέρες σε αρκετά χαμηλά επίπεδα. Κάποιοι ντόπιοι το περασμένο καλοκαίρι, προφανώς λυπούμενοι τον άνθρωπο αυτόν, που κοιμόταν στα παγκάκια ή σε χαρτόνια έξω από το Νεκροταφείο Μεσαριάς, του ‘’παραχώρησαν’’ ένα κρεβάτι και κλινοσκεπάσματα, που τοποθέτησαν στην πλατεία, δίπλα από την λαϊκή αγορά. Εκεί λοιπόν ο άνθρωπος αυτός, ξεχειμωνιάζει!.

Από το σημείο περνούν καθημερινά πολλοί συμπολίτες μας. Φαντάζομαι και τοπικοί παράγοντες, όπως δημοτικοί σύμβουλοι, αντιδήμαρχοι, ακόμη ίσως και ο κ. Δήμαρχος. Τον βλέπουμε;
Από το σημείο περνούν καθημερινά, ακόμα και αυτή την εποχή, τουρίστες, που επισκέπτονται εστιατόρια της περιοχής. Τον βλέπουν; Αλήθεια τί βλέπουν; Ανθρωπιά, πολιτισμό; Τι βλέπουν;
Θα ήθελα λοιπόν να δούμε λίγο τις ευθύνες μας, ως τοπική κοινωνία. Αλήθεια, πέραν των εθελοντικών δράσεων αλληλεγγύης, τι ισχύει και τι επιβάλλεται;
Με τον νόμο 4052/12, ορίζεται η έννοια της «αστεγίας». Σύμφωνα µε το άρθρο 29 παρ. 1, οι άστεγοι αναγνωρίζονται ως ευπαθής κοινωνική οµάδα, στην οποία παρέχεται κοινωνική προστασία. Ως άστεγοι ορίζονται όλα τα άτοµα που διαµένουν νόµιµα στη χώρα (για τους διαμένοντες παράνομα ή παράτυπα, υπάρχουν δομές και διαδικασίες), τα οποία στερούνται πρόσβασης ή έχουν επισφαλή πρόσβαση σε επαρκή ιδιόκτητη, ενοικιαζόμενη ή παραχωρημένη κατοικία, που πληροί τις αναγκαίες τεχνικές προδιαγραφές και διαθέτει τις βασικές υπηρεσίες ύδρευσης και ηλεκτροδότησης.

Για την προστασία των αστέγων, έχει εκδοθεί η Υπουργική Απόφαση Δ23οικ.19061-1457/12.05.2016, η οποία ορίζει «Δομές Παροχής Υπηρεσιών σε Αστέγους» ως ακολούθως:
•Ανοικτά Κέντρα Ημέρας Αστέγων
•Υπνωτήρια
•Ξενώνες Μεταβατικής Φιλοξενίας και
•Υποστηριζόμενα διαμερίσματα.

Τέτοιες δομές, έχουν δημιουργηθεί και λειτουργούν με αρκετή επιτυχία, σε πολλούς δήμους της χώρας. Όμως θα σταθώ στην τελευταία δομή, αυτή των υποστηριζόμενων διαμερισμάτων, ως την πιο εύκολη να στηθεί και να λειτουργήσει, σε ένα νησιωτικό χώρο , που εκτός των άλλων προϋποθέσεων που απαιτούνται για τις άλλες δομές, δεν έχει μεγάλο αριθμό αστέγων, όπως τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Τα «Υποστηριζόμενα Διαμερίσματα» είναι δομές αυτόνομης διαβίωσης για ορισμένο χρονικό διάστημα σε ακίνητα που μισθώνονται, παραχωρούνται ή ανήκουν στον Φορέα Λειτουργίας. Στα άτομα που διαμένουν σε Υποστηριζόμενα Διαμερίσματα παρέχονται παράλληλα εξειδικευμένες υπηρεσίες υποστήριξης και παρακολούθησης όπως, ψυχοκοινωνική στήριξη, νομική συνδρομή, συμβουλευτική και διασύνδεση με υπηρεσίες υγείας, πρόνοιας, κοινωνικής και εργασιακής επανένταξης.

Η ουσία λοιπόν είναι ότι η προστασία των αστέγων , τόσο ηθικά, όσο και νομοθετικά, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ!

Στην προκειμένη περίπτωση, θα πρέπει να δούμε ΑΜΕΣΑ, αν θα προχωρήσει η προστασία αυτού του συνανθρώπου μας ή θα συνεχίσει να είναι «αόρατος»!>