Και η Θηρασία, “κείται μακράν”.

 

 

Thirassia lantza  “Ήταν κάπως βολική η απουσία (μου). Επειδή τέτοιες “γελοιομάρες” – κατά πως έλεγε μια φίλη- δεν θα τις άντεχα πίσω από το μικρόφωνο και μπροστά στην κάμερα. Θηρασία. Έπαιξε, ως θέμα. Χρόνια-λίγα- πριν. Μαζεύτηκαν οι λιγοστοί. Που υποκριτικά τους αποκαλούν “ακρίτες”. Λίγες οι ψήφοι. Λιγοστό και το ενδιαφέρον.

Αίφνης, σκάει, θέμα. Οι “ακρίτες”, έγιναν Ροβινσώνες Κρούσοι. Χωρίς καν μαντίλι να χαιρετήσουν τη μεγάλη αδελφή, τη Σαντορίνη.
Το πρόβλημα το “έλυσαν”. Γιατί όταν το δημιούργησαν, δεν είπε κανείς τσιμουδιά. Φωτογραφίες, ανακοινώσεις, διθυραμβικές κραυγές και ένα μουχλιασμένο “κατόπιν, ενεργειών μου” μετά.

Εντάξει. Σταματήστε λιγάκι. Δεν είμαστε στο παρελθόν, γιατί αν γυρίσουμε εκεί, μάλλον δεν έχουμε βολικό μέλλον. Γέλασε κοσμάκης. Ποιος από εσάς δεν κατάλαβε;. Να καταλάβει τι;. Πως όταν “λύνεις” προβλήματα που σιώπησες όταν δημιουργήθηκαν, δεν είσαι σωτήρας, αλλά ίσως ολετήρας.
Και η Θηρασία, “κείται μακράν”.

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Κύλιση στην κορυφή