“OXI ΕΝΟΧΕΣ ΣΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΚΑΛΟΧΤΕΝΙΣΜΕΝΕΣ ΥΠΑΡΞΕΙΣ”

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΡΖΕΝΤΑ

 

 

 

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΡΖΕΝΤΑΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΠΥΡΓΟΥ-ΚΑΛΛΙΣΤΗΣ

“Δυσκολεύτηκα…, αλλά χωρίς πολύ σκέψη και δισταγμό, αποφάσισα να σας γραφομπουμπουνίσω ένα όνειρο που χθες το βράδυ με αναστάτωσε, με ξενύχτησε και τελικά το τσουβάλιασα στο δισάκι μου… Και να έχετε το νου σας ότι δεν είμαι ονειροπόλος και ανεμοφουφουλιάρης… Πιστέψτε με, είμαι ψαχουλοψάχτης ανθρώπων…, αντικειμένων…, καταστάσεων… και ανεμοδαρμένων πρακτικών…

Οι πιστοί μου φίλοι κλαψοπαραπονιούνται ότι με χαμπαριάζουν δύσκολα στο τι γραφολοώ… και τι πενογραφίζω…, σε ποιους απευθύνομαι και τι επιζητώ… επίμονα… παρακλητικά και πολλές φορές αδιάκοπα… δυστυχώς…! Αγαπημένοι μου, πονώ και αναλογίζομαι, πληγώνομαι και αγανακτώ, σμπαράροντας στην κεφαλή μου πετριές…

Είναι φορές, είναι στιγμές, είναι μέρες που μουδιασμένος, αηδιασμένος, φουρκιασμένος και μουντρουχιασμένος ξανοίω πολλά γύρω μου, κοντά μου, μπροστά μου… Είναι μέρες…, είναι χρόνια αρκετά… που αρμενοτριγυρίζω με το τετράτροχο στεριανό παπόρι μου, στις ασφαλτοδιαδρομές μου…, ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών και νομίζω «ο εγώ», ο παππούλης, ότι αρμενίζω σε θαλασσινές κακοτράχαλες και απροσπέλαστες διαδρομές…

Όμως δυστυχώς λανθάνω… μπερδεύοντας τον μαϊντανό με το σέλινο και την θάλασσα με την στεριά…! Πάμπολες φορές… Και νομίζω ο ασκεπής πολιτικάντης, ότι πέφτοντας στην λακκούβα της στεριάς ότι είναι του κάβο ντόρου ο θυμός και το άγριο το κύμα…! Δεν είναι λυπηρό…; Δεν είναι τραγικό…; Δεν είναι ανασφαλές…; Δεν είναι απρεπές και ασυγχώρητο…; Δεν είναι…; Απλά επιβάλλεται άμεση διοικητική εξέταση και παραπομπή στις καιρικές συνθήκες και στις έντονες συνεχείς βροχοπτώσεις…

-Η αλήθεια είναι ότι τις βλέπω να μεγαλώνουν…και να γίνονται νυφούλες λαμπροστολισμένες με ότι αραχνούφαντο μπορεί ο ανθρώπινος νους να φανταστεί…, να ονειρευτεί και να θωρεί τις πανέμορφες και σκανταλιάρες κόρες… όπως ακόμη βλέπω στον ύπνο μου και τις πινακίδες του… Ποιου…; Δεν θέλω να ξεχνάτε, άντε να δω την μνήμη σας…! Άντεεεεε…!

Και δώσε δύναμη σε μας… υπομονή με ότι άλλο δημιούργησε και θα Παραπομπή όλων όσων ευθύνονται για την ακαταστασία και άναρχη λακουβοκατάσταση… Όχι…! Όχι…! Όχι…! Θερμή, θερμότατη παράκληση όχι ενοχές στις ανθρώπινες καλοχτενισμένες υπάρξεις…, όχι στα έμψυχα θεοσταλμένα όντα…! Δεν φταίνε σε τίποτα… μα σε τίποτα… Για όλα φταίει η βροχή…, «ο εγώ» που τα γραφοπενιάζω… και οι μπόρες… Για όλα φταίει ο Αίολος…, «ο εγώ» που ορθώνομαι απρεπώς γραφολοώντας και ο Ποσειδώνας… Άμεση λοιπόν χωρίς αργοπορία σύλληψη και παραπομπή μας…! Που…; Μα σε μια ανήλια και ανήλεη σπηλιά για μαγείρεμα… γνήσιων τοπικών εδεσμάτων…! Απαραιτήτως φάβα με πολίτικη πικάντικη σαλάτα που σερβίρετε ανελλιπώς… και τις περισσότερες φορές χωρίς λυχνάρι για εντοπισμό…!

Εεεε, δεν πιστεύω να μη έχετε δοκιμάσει ή να μη έχετε δει ή ακούσει στα καφες-μπαρικά στέκια τα των οινομαγειρικών επιτηδευμάτων εξαίσια δημιουργήματα…! Αλλοίμονο να σας διαφεύγουν τέτοια προκλητικά και θεάρεστα…, μοναδικά γεγονότα πολιτικοπαιδαγωγικής υφής παρακαλώ! Και τελειώνοντας το γραφικό μου βασανάκι λέω ότι η άγνοια των ανωτέρων είναι σοβαρό ηθικό αδίκημα… Με εννοήσατε τι εννοώ…….;; Δεν θα σας ευχηθώ καλοτάξιδοι…, θα σας ευχηθώ καλή σας-μας χώνεψη από τα ποικιλόμορφα εδέσματα της ίδιας μακροχρόνιας «πολίτικης» κουζίνας…!”.