ΤΙΜΗΘΗΚΕ Ο ΣΥΝΤΗΡΗΤΗΣ ΤΩΝ ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΩΝ ΤΟΥ ΑΚΡΩΤΗΡΙΟΥ

ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΤΑΣΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΩΦ

 

 

Στον Τάσο Μαργαριτώφ, η Σαντορίνη οφείλει πολλά.

Στον Τάσο Μαργαριτώφ, η Σαντορίνη οφείλει πολλά.

Τιμή στον πρωτοπόρο έλληνα συντηρητή, κ. Τάσο Μαργαριτώφ, απένειμε  το Ελληνικό Τμήμα του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων (ICOM) με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 30 χρόνων από την ίδρυσή του. Σύμφωνα με τη Θεσσαλική ιστοσελίδα www.taxydromos.gr, ο διαπρεπής συντηρητής «προσέφερε έργο τεράστιο σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Εργάστηκε ακούραστα στη συντήρηση τοιχογραφιών, εικόνων, ψηφιδωτών, αρχαιολογικών αντικειμένων και νεοκλασικών κτιρίων, ως υπεύθυνος πολυάριθμων συνεργείων συντηρητών».

Ο Τάσος Μαργαριτώφ όμως έχει μια μεγάλη σχέση με τη Σαντορίνη, καθώς ήταν εκείνος που ουσιαστικά ανασύνθεσε τις τοιχογραφίες του Ακρωτηρίου, όταν ο Σπυρίδων Μαρινάτος, πραγματοποιούσε την ανασκαφή. «Τότε έβγαιναν σπαράγματα που δεν ταίριαζαν μεταξύ τους. Τα είδα και είπα ότι εδώ έχουμε ουρές πιθήκων όχι λίμνες και ποτάμια. Άρχισα λοιπόν να τα ταιριάζω και με τα δικά μου υλικά να κάνω δείγματα και να εφαρμόζω νέες τεχνικές συντήρησης. Εκείνη την εποχή η Υπηρεσία δεν είχε ούτε υλικά», είχε πει στη Δ. Μύριλλα (εφημερίδα Ριζοσπάστης 9 Απρίλη 2000- http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=217396&publDate=8/8/2010).

 

ΕΧΕΙ ΤΙΜΗΘΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ

 

τότε έβγαιναν σπαράγματα που δεν ταίριαζαν μεταξύ τους. Τα είδα και είπα ότι εδώ έχουμε ουρές πιθήκων όχι λίμνες και ποτάμια

«Τότε έβγαιναν σπαράγματα που δεν ταίριαζαν μεταξύ τους. Τα είδα και είπα ότι εδώ έχουμε ουρές πιθήκων όχι λίμνες και ποτάμια».

Για αυτή τη σπουδαία προσφορά του είχε τιμηθεί και στη Σαντορίνη τον Ιούνιο του 2005 στο πλαίσιο του 2ου Συνεδρίου για τη Μικρόκαρπη Τομάτα. « Δεν με έχει συνηθίσει η Ελλάδα σε τιμές», είχε πει τότε, ο σπουδασμένος στη Ρώμη και κάτοχος της άδειας με αριθμό -1- στη χώρα μας συντηρητής. Είναι δηλαδή, αυτός που δημιούργησε το επάγγελμα του συντηρητή στην Ελλάδα. «Ο Τάσος Μαργαριτώφ θυμάται ότι όλα αυτά χρειάζονταν συντηρητές για να τα διατηρήσουν «και ήταν τόσο μεγάλη η έκταση, ώστε πείστηκε ο Μαρινάτος να στηθεί η Σχολή Συντήρησης στο Βυζαντινό Μουσείο, το 1969 όπου εκεί εκπαιδεύτηκαν οι συντηρητές που δούλεψαν στη Σαντορίνη», έγραφε στο αφιέρωμά του ο «Ριζοσπάστης».

Όπως χαρακτηριστικά, είχε πει ο Διευθυντής της Ανασκαφής, Καθηγητής Χρίστος Ντούμας, δίνοντας το βραβείο στον Μαργαριτώφ: «στην Ανασκαφή ήδη εργάζονται τα πνευματικά του δισέγγονα». Για τα σαθρά υλικά που κατέρρεαν στο φως, ο σπουδαίος συντηρητής, βρήκε τρόπο και άφησε υλικές, τρισδιάστατες και απτές απεικονίσεις και το έργο του βρίσκεται αυτή τη στιγμή στα Μουσεία Αθηνών και Θήρας. Εκτός όμως από το Ακρωτήρι, εργάστηκε «στη Βεργίνα, στη Δήλο, στο Λευκαντή, στο Βόλο, στην Αγχίαλο και αλλού. Συντήρησε τοιχογραφίες Παλαιοχριστιανικών, Βυζαντινών, Μεταβυζαντινών χρόνων, στην Ιταλία, στη Santa Maria Antiqua του 7ου αιώνα στη Ρώμη και σε κρύπτες ερημιτών του 12ου αιώνα στο Poggiardo και στη Gravina, στα Ιεροσόλυμα και σε άλλες τοποθεσίες στους Άγιους Τόπους, καθώς και σε εκατοντάδες ναούς στην Ελλάδα , στο Μυστρά, στα Μετέωρα, στη Θεσσαλία γενικά, στα Κύθηρα, στην Αττική, στο Γεράκι Λακωνίας, στην Κέρκυρα και αλλού». (www.taxydromos.gr).