ΘΑ ΜΟΥ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΙ ΕΣΤΙ «ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ»;

ΘΑ ΜΟΥ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΙ ΕΣΤΙ «ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ»;

 

 

Tι σημαίνει «ποιοτικός τουρίστας;»

Tι σημαίνει «ποιοτικός τουρίστας;»

Κάποιοι φίλοι αναδημοσίευσαν στο Διαδίκτυο, ένα άρθρο του έλληνα Master of Wine (τίτλος επίζηλος, μιας και μόλις 301 απ’ όλον τον πλανήτη είναι μέλη αυτού του επίλεκτου κλαμπ) Κωνσταντίνου Λαζαράκη, που επιπρόσθετα είναι και  μέλος του ΔΣ του Ινστιτούτου των masters of Wine, κάτι που τον κάνει πιο αξιοθαύμαστο. Στο άρθρο του (από την ιστοσελίδα http://www.andro.gr) καταθέτει την άποψή του για το νέο δρόμο Αεροδρομίου Οίας. Γράφει χαρακτηριστικά: «Το οδικό έργο όχι μόνο θα καταστρέψει αμπελώνες και θα διαγράψει μια για πάντα ένα τεράστιο οινικό ποιοτικό δυναμικό, αλλά θα αλλάξει την φύση του τοπίου». Μάλιστα. Τα επιχειρήματα του, σοβαρά και γεμάτα περίσκεψη. Μόνο που… Αυτά τα επιχειρήματα (και σ’ αυτό δε φταίει ο έλληνας Master of Wine) θα έπρεπε να διατυπωθούν στη δεκαετία του ‘ 70. Γιατί σήμερα η Σαντορίνη, αντιμετωπίζει μια θερινή κόλαση. Το κακοσχεδιασμένο, μίζερο και επικίνδυνο οδικό δίκτυο του νησιού, είναι τόσο ανεπαρκές που μόνο μια ταμπέλα «Κλειστόν», θα έσωζε το νησί από την υπερφόρτισή του.

Φυσικά η λύση –et in Arcadia ego πάντα- είναι σίγουρη, δοκιμασμένη και πολυδιαφημισμένη.  «Δεν θέλουμε πιο πολλούς τουρίστες, θέλουμε ποιοτικούς τουρίστες. Θέλουμε τους τουρίστες που εκτιμούν το παραδοσιακό, το γευστικό, το σπάνιο, το όμορφο, ακόμη και αν τους πάρει λίγα παραπάνω λεπτά της ώρας να φτάσουν στην Οία», γράφει ο διακεκριμένος οινογνώστης. Κοντά 20 χρόνια στη Σαντορίνη και δεν έχω καταλάβει τι σημαίνει «ποιοτικός τουρίστας» ή  μάλλον το έχω λίγο ψυχανεμιστεί. Είναι εκείνος που έρχεται με φουσκωμένο πορτοφόλι, κατεβαίνει στο αεροδρόμιο (ή το λιμάνι) και λέει «πάρτε όσα θέλετε και δώστε μου ότι θέλετε».

Λοιπόν. Το πρόβλημα δεν είναι τα λίγα παραπάνω λεπτά για την Οία. Είναι το γεγονός πως το νησί, έχει φτάσει στα όρια των αντοχών του και κινδυνεύει να γίνει μια νέα Costa del Sol. Και οι βουκολικού τύπου αντιλήψεις πως ένας νέος οδικός άξονας θα προκαλέσει ανήκεστο βλάβη στο οινικό περιβάλλον του, είναι τουλάχιστον νέο-λουδίτικες. (http://en.wikipedia.org/wiki/Luddite ). Το μέγα χρέος, κάθε κατοίκου είναι να διαχειριστεί το τώρα και των αρχών να σχεδιάσουν  το μέλλον. Και το τώρα είναι εδώ. Στους στενούς δρόμους. Στο κέντρο της πρωτεύουσας που στενάζει. Στα καθημερινά ατυχήματα. Στην κυκλοφοριακή ασφυξία. Μια δίοδος όπως ο άξονας  Αεροδρομίου- Οίας, δεν είναι ευλογία, αλλά είναι μια κάποια λύση.  Και θα είναι λύση όσο οι δεξαμενές της Ένωσης Συνεταιρισμών Θηραϊκών Προϊόντων, είναι γεμάτες από απούλητα κρασιά. Όσο αυτά τα κρασιά,  θα πωλούνται χύμα και σε ελάχιστες τιμές. Και εν τέλει, μέχρι ο πρωτογενής τομέας, να δίνει εισόδημα, τέτοιο που να μην αναγκάζει κανένα να διατηρεί το αμπελάκι, παράλληλα με το rooms to let. Μέχρι τότε, οι υποδομές είναι αναγκαίες. Όπως και ο άξονας Οίας-Αεροδρομίου. Τα υπόλοιπα, βρίσκονται στη σφαίρα, ενός –ευπρόσδεκτου παρά ταύτα- ρομαντισμού και ενός – πάλι παρά ταύτα- ανιστόρητου ελιτισμού. Όταν λοιπόν όλο το κρασί θα πωλείται σε επαρκή τιμή, όταν η λευκή μελιτζάνα θα αγοράζεται σε τιμή που θα δίνει κέρδος στον παραγωγό και όταν το τοματάκι θα γίνεται ανάρπαστο, τότε  θα αποκτήσει η γη αξία. Γιατί μέχρι τότε, οι ανησυχίες θα είναι πρωθύστερες. Γιατί προφανώς η Σαντορίνη, χρειάζεται «ποιοτικό» τουρισμό, αλλά αυτή τη φορά ενσυνείδητα, τουτέστιν χωρίς άνωθεν εποπτεία. Επιτέλους, να πληρώσει μόνη της το όποιο λάθος κάνει.

 

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ MASTER OF WINE.

http://www.andro.gr/apopsi/apisteuto-ki-omws-santorinio/