ΠΕΡΙ ΕΚΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥΔΙΑΣΠΑΣΗΣ

Η ΠΟΙΚΙΛΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΑΣ

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA  Το ίδιο δίλημμα, εδώ και χρόνια: «Αφού τα προβλήματα είναι γνωστά και κοινά, γιατί δεν μπορεί να είναι κοινή (δηλαδή, εντός του ιδίου ψηφοδελτίου) η αντιμετώπισή τους;». Έφτασε η Σαντορίνη να χρειάζεται περί τους 700 υποψηφίους για τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Και η καλοπροαίρετη άποψη, λέει πως είναι αχρείαστος πλεονασμός. Μπορεί. Αλλά η κοινή αντιμετώπιση προβλημάτων (η ΤΩΝ προβλημάτων), δεν αποτελεί πανάκεια. Όπως δεν υπάρχουν μαντζούνια, μυστικές συνταγές ή μαγικά ραβδάκια. Και αυτές οι εκλογές στη Σαντορίνη, ανέδειξαν μια εκπληκτική ποικιλομορφία απόψεων. Ναι. Η πληθώρα υποψηφίων, καταδεικνύει έναν απογοητευτικό μικρομεγαλισμό. Αλλά η πληθώρα των απόψεων και των προσεγγίσεων, είναι πλούτος. Άλλωστε η πολιτική, είναι θέμα ιεραρχήσεων και προτεραιοτήτων. Και σε αυτότελεία και οι διαφωνίες, ευπρόσδεκτες.
Με πέντε συνδυασμούς, ο πολίτης ίσως δυσκολευτεί να επιλέξει. Αλλά αυτό είναι το μήνυμα των εκλογών. Να θυμάται ο πολίτης για πέντε χρόνια πως αυτός διάλεξε. Να εξεγερθεί όταν τον κοροϊδέψουν, να αντιταχθεί σε όσους του είπαν ψέματα και να τιμωρήσει όσους του υφάρπαξαν την ψήφο. Και επιτέλους!. Οι τόσες εκατοντάδες των υποψηφίων, είναι σεβαστοί γιατί αυτοί εκτέθηκαν. Οι χιλιάδες των ψηφοφόρων, θα οικτίρουν όσους τους κορόιδεψαν;. It takes two for a tango. Το τανγκό, όπως και πολλοί νησιωτικοί χοροί, χρειάζονται δύο. Οι υποψήφιοι είναι οι πρόθυμοι. Αλλά χωρίς τους πρόθυμους συγχορευτές, το πολύ -πολύ να χόρευαν ένα μοναχικό ζεϊμπέκικο. (Που πολύ μ’ αρέσει) .

ΟΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

Το μόνο που κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι άκομψο, είναι η συμμετοχή κομματικών στελεχών, σε ανεξάρτητα- όπως θέλουν να λέγονται- αυτοδιοικητικά ψηφοδέλτια. Φυσικά η άποψη, ιδεολογική και πολιτική ένταξη είναι αυτονόητη και καλοδεχούμενη από κάθε σκεπτόμενο πολίτη. Αλλά, στο όνομα μιας ελάχιστης πολιτικής αισθητικής, καλό θα ήταν να απαρνούνται τα κομματικά αξιώματα. Για αισθητικούς λόγους και μόνο!. Και έστω προσωρινά. Όχι και με τον χωροφύλαξ ( της ανεξαρτησίας) και με τον αστυφύλαξ (της κομματικής –ευπρόσδεκτης παρά ταύτα-κομματικής ένταξης)!. Τυπικό και αισθητικό, είναι το θέμα, όχι ουσιαστικό. Αλίμονο, αν κυριαρχούσαν οι απολιτίκ.