ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΡΟΥΛΑΣ ΦΡΑΓΚΑΚΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΗΘΙΚΗ

 

η κ. Γρηγορία Φραγκάκου

Η κ. Γρηγορία Φραγκάκου

Η εκπαιδευτικός κ. Γρηγορία (Ρούλα) Φραγκάκου, στέλνει σπάνια  ( ακριβοθώρητη!) κείμενα στη σελίδα. Εδικά εκείνο το «Μπράβο και σε αυτά τα παιδιά μας», που απευθυνόταν σε όσους μαθητές δεν μπήκαν στον ακαδημαϊκό χώρο, είχε κάνει αίσθηση (http://www.santonews.com/g-fragkakou-bravo-ke-se-avta-ta-pedia-mas.santonews). Οπότε, η www.santonews.com, δικαιούται να τη θεωρεί συνεργάτιδα –ερήμην – και να δημοσιεύει κάθε ευθύβολη κρίση της. Όπως αυτή για τις προσεχείς αυτοδιοικητικές  εκλογές.

ΕΚΛΟΓΕΣ

 

«Το νησί μας έχει μπει για τα καλά στο προεκλογικό στίβο και το τοπίο σταδιακά ξεκαθαρίζει.

Κάποιοι συνδυασμοί, τα «φαβορί», ανακοινώνουν σιγά-σιγά, βασανιστικά – όπως απαιτεί το πολιτικό marketing – και τους υποψήφιους. Έτσι για να κρατάνε σε αγωνία τους ψηφοφόρους. Θυμάστε το παλιό παιδικό παιχνίδι : « Σας πήραμε, σας πήραμε φλουρί κωνσταντινάτο!» και οι άλλοι «Μας πήρατε, μας πήρατε βαρέλι δίχως πάτο!» και πάει λέγοντας…

Περισσότερο ή λιγότερο γνωστοί, καταξιωμένοι ή νεοφώτιστοι, μέχρι πριν λίγο παροπλισμένοι αλλά και πάλι στις επάλξεις. Με βιογραφικό, με φωτογραφίες,  με δηλώσεις στα ηλεκτρονικά μέσα δικτύωσης – ας πρόσεχαν!.

Όλοι «για το καλό του τόπου».

Πολλοί υποψήφιοι. Πάρα πολλοί. Έτσι προβλέπουν οι διατάξεις του νόμου. «Καλλικράτης» είναι αυτός, δεν καταλαβαίνει από μικρούς τόπους.

Ο μικρός τόπος έχει τα καλά του, έχει και τα … λιγότερο καλά.

Γνωριζόμαστε όλοι.

Και θυμόμαστε.

 

Λοιπόν, έχει ένα στοιχείο θρίλερ αυτή η διαδικασία…

Ακούς, διαβάζεις και αναρωτιέσαι. Πού βρίσκεται τώρα ο/η Α,Β,Γ; Με ποιόν/α κατεβαίνει;

Και απορείς: Μα πριν από – όχι πολλούς – μήνες (χρόνια; αιώνες;) …

Δεν ήταν ο/η Α που καμάρωνε δημόσια για τη φιλία με τον/την υπουργό και βουλευτή αυτών που εξήντα χρόνια τώρα κυβερνάνε τη χώρα μας;

Δεν ήταν ο/η Β που ήταν πρόεδρος, γραμματέας, φίλος, μέλος;

Δεν ήταν ο/η Γ που κουνούσε άλλο χρώμα σημαία πίσω από άλλο μεσσία;

Ήταν. Θυμάμαι.

Και το έκανε και τότε «για το καλό του τόπου».

Και τώρα κάνει κάτι άλλο. Βασίζεται στην κακή μας μνήμη και στην εθνική μας άνοια(;) … Η διαδρομή σχεδόν πανομοιότυπη:

Ξεκινά από το καλό όλου του κόσμου,

περνά στο καλό της χώρας,

δοκιμάζει το καλό του τόπου,

διακηρύσσει το καλό του χωριού και

καταλήγει – χωρίς τύψεις – στο μόνο που τον νοιάζει πραγματικά, το καλό μόνο του δικού του οίκου – κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Ασαφείς οι στόχοι. Πολύ λεπτομερειακό πρόγραμμα. Ή πολύ γενικό. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Δεν φαίνεται κατά που είναι στραμμένη η πλώρη.

Και το «καλό του τόπου»;

Αχ, αυτό το καλό κι αυτός ο τόπος!

Ε, άμα είμαστε εμείς καλά, θα είναι καλά κι ο τόπος μας…

 

Λυπάμαι αλλά δεν πάει έτσι.

Πάει ακριβώς αντίστροφα.

Κι όπως λέει ο αρχαίος ημών Σοφοκλής : «ἥδ᾽ ἐστὶν ἡ σῴζουσα καὶ ταύτης ἔπι πλέοντες ὀρθῆς τοὺς φίλους ποιούμεθα.». Αν είναι καλά ο τόπος μας, η πατρίδα μας με ψηλά το κεφάλι, καλά κι ο κόσμος όλος, είμαστε καλά κι εμείς – σε δική μου ελεύθερη απόδοση.

 

Και κάτι ακόμα.

Κάποιοι από τους πολυάριθμους υποψήφιους που οργώνουν το νησί μας, φέρνουν και πάλι στην καθημερινότητά μας, πολιτικά ήθη συναλλαγής και διαπλοκής, ανοησίας και μικρότητας.

Φαίνεται, έχουν υποσχεθεί στη σημαία που τώρα ακολουθούν, το «πακέτο» των ψήφων της οικογένειας, της επαγγελματικής ή κοινωνικής ομάδας που θεωρούν ότι επηρεάζουν.

Φαίνεται, έχουν πάρει από την εν λόγω σημαία, υποσχέσεις για βέβαιη (;) εκλογή, για παχουλούς (!) μισθούς, για προεδρεία σε δημοτικές επιχειρήσεις και αναθέσεις έργων, για τακτοποίηση σε εργασία στα πλαίσια της ανακύκλωσης της ανεργίας και της εκμετάλλευσης των ελπίδων.

Περιδιαβαίνουν, λοιπόν, σε γιορτές και πανηγύρια, υποσχόμενοι κι αυτοί με τη σειρά τους «τον ουρανό με τ’ άστρα», αγοράζοντας όνειρα, πουλώντας ψευδαισθήσεις– τραγικοί και γελοίοι ήρωες στη φάρσα του «αδέσμευτου κι ανεξάρτητου» θεάτρου του παραλόγου που ζούμε σε κάθε εκλογική περίοδο -και όχι μόνο.

Κάποιες φορές, απειλούν κιόλας. Και τρομοκρατούν. Οι ασήμαντοι.

Και κάθε βράδυ ούτε γάτα ούτε ζημιά. Πάνε ήσυχοι για ύπνο γιατί όλα τα κάνουν για «το καλό του τόπου».

 

Εγώ ένα έχω να πω : Οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν.

Ας τιμωρήσουμε αυτούς που το αξίζουν.

Όχι μόνο με την ψήφο μας.

 

Με την προσωπική μας συμμετοχή.

Με τη στάση ζωής και την ιδεολογία μας.

Με την άρνησή μας στην ευκολία και τη συνενοχή.

Με τη διεκδίκηση και τη στράτευσή μας σε κάθε δίκαιο αίτημα.

Με τη συλλογικότητα, την ταξική συνείδηση και την αλληλεγγύη σε όσους αγωνίζονται για τις ανθρώπινες αξίες.

Αυτό είναι το καλό του τόπου. Και του κόσμου όλου.

 

Ευχαριστώ για τον προβληματισμό και τις αντιρρήσεις σας.

 

Ρούλα Φραγκάκου

 

Υ.Γ.

Τα πρόσωπα δεν είναι φανταστικά κι και τα γεγονότα έχουν απόλυτη σχέση με την πραγματικότητα. Μήπως κάτι σας θυμίζουν;».