ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΘΕ ΚΑΤΕΡΓΑΡΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΤΟΥ

H ειδική συνεργάτις του santonews, κ. Δήμητρα Καρατώλου, Σύμβουλος Σταδιοδρομίας & Προσωπικής Ανάπτυξης (MSc).

H ειδική επιστημονική συνεργάτις του santonews, κ. Δήμητρα Καρατώλου, Σύμβουλος Σταδιοδρομίας & Προσωπικής Ανάπτυξης (MSc).

«Και τώρα κάθε κατεργάρης στον πάγκο του!»

Γράφει η Δήμητρα Καρατώλου, Σύμβουλος Σταδιοδρομίας & Προσωπικής Ανάπτυξης (MSc)

www.hrpassport.gr

  Από παιδί θυμάμαι τη μητέρα μου να λέει αυτή τη φράση στα τέλη του καλοκαιριού. Η συνέχεια είναι λίγο-πολύ γνωστή σε όλους μας: αγορά σάκας και κασετίνας ( ή έξυπνη διαφήμιση των γονιών μας για το «πόσο καλή είναι ακόμα η περσινή σάκα!»), αϋπνίες πριν την πρώτη μέρα (εμ, κάποιο «κουσούρι» θα άφηναν τα παιχνίδια μέχρι τα μεσάνυχτα), ξύπνημα με το ζόρι, απόρριψη με γκρίνια των ρούχων που είχαμε διαλέξει το προηγούμενο βράδυ, αγιασμός με παράλληλο κους κους, ο παλιός καλός διπλανός μας στο θρανίο, νέοι δάσκαλοι, νέα βιβλία και σιγά-σιγά όλα έμπαιναν σε σειρά.

Ως παιδιά λοιπόν η προσαρμογή μας στο σχολείο γινόταν σταδιακά. Τις δυο πρώτες μέρες καθόλου δουλειά για το σπίτι (ναι!) , την τρίτη-τέταρτη μέρα λίγη επανάληψη (χμ…), τη δεύτερη εβδομάδα άνοιγμα νέων βιβλίων και ασκήσεις (ουφ!), στη συνέχεια η πρώτη έκθεση της χρονιάς «πώς τα πέρασα το καλοκαίρι» (αχ…),  λίγες μέρες μετά επίκαιρη ζωγραφιά τα πρωτοβρόχια (και πάλι αχ…).

Ως ενήλικες γιατί ξεχνάμε ότι η προσαρμογή θέλει και κίνητρο και το χρόνο της; Σίγουρα οι παρούσες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες την ανεμελιά δεν την ευνοούν. Οι απαιτήσεις είναι πολλές και οι ρυθμοί ταχύτατοι. Επιπλέον, φέτος οι διακοπές για τους περισσότερους ήταν ή μικρότερες σε διάρκεια ή εντός των…τειχών.

Παρ’ όλα αυτά αυτό το συναίσθημα του «σχολείο αύριο…» ή τα λεγόμενα στην ψυχολογία “post vacation blues” καλά κρατούν. Οι έρευνες δείχνουν ότι θέλουμε έως και 1,5 φορά το χρονικό διάστημα που είχαμε άδεια, για να επανέλθουμε στην πραγματικότητα! Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν, για να περάσουμε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και ανώδυνα στην αντεπίθεση;

Αλλαγές: στο σπίτι μας, στο γραφείο μας, στη διαδρομή προς τη δουλειά… οτιδήποτε μπορεί να μας ανανεώσει !

 Πιο χαλαροί στόχοι τις πρώτες ημέρες: φυσικά και δεν μπορούμε να ξεκαθαρίσουμε αμέσως όλα τα συσσωρευμένα emails και να επιληφθούμε όσων έχουν ενδιάμεσα προκύψει. Όλα θα γίνουν, αλλά τρώγοντας έρχεται η όρεξη. Μην βαρυστομαχιάσουμε τόσο νωρίς!.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΚΙΒΩΤΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ

Φωτογραφίες: ας εκτυπώσουμε εικόνες από τους προορισμούς που εξερευνήσαμε, από αστείες στιγμές, από χαρούμενα πρόσωπα και ας τις τοποθετήσουμε σε σημεία που θα τις βλέπουμε συχνά.

Μάζωξη με φίλους στο σπίτι και σχέδια για επόμενες δράσεις!

Σύντομες αποδράσεις το ΣΚ: έστω και για ένα μπάνιο του λαού σε κοντινό προορισμό!

Επικέντρωση στα θετικά: δεν μπορεί να μην μας αρέσει τίποτα στη δουλειά μας ούτε όλοι οι συνεργάτες μας να είναι αντιπαθητικοί. Άλλωστε στους καιρούς που ζούμε θετικό είναι και το ότι έχουμε δουλειά να επιστρέψουμε σε αυτήν…

Νέα χόμπι: ας πειραματιστούμε και ας εμπλουτίσουμε την καθημερινότητά μας με πράγματα που μας δίνουν ενέργεια και δύναμη! Πολλές ενδιαφέρουσες δραστηριότητες έχουν ελάχιστο ή και μηδενικό κόστος.

Ρεαλιστική ματιά με ευγνωμοσύνη: «κρίμα που τελείωσε» ή … «χαίρομαι που το έζησα!»; Εμείς επιλέγουμε ανά πάσα στιγμή τη ματιά μας!

Αλλαγές επαγγελματικής κατεύθυνσης: μήπως η παρατεταμένη δυσαρέσκεια είναι σημάδι χρόνιας ψυχικής κόπωσης και είναι ώρα για νέους επαγγελματικούς προορισμούς; Η κρίση αν μη τι άλλο δείχνει πόση πλάνη έκρυβαν μέσα τους οι «σίγουρες» επιλογές.

Πάντως, αν και η φράση «κάθε κατεργάρης στον πάγκο του!» είναι συνδεδεμένη με το προσωρινό τέλος της ανεμελιάς, ας μην παραβλέπουμε τη θετική της χροιά.  Υπήρξαν στιγμές κατεργαριάς και θα υπάρξουν ξανά. Είναι στο χέρι μας το πόσο μπολιάζουμε την καθημερινότητά μας με τη γνήσια παιδική,  άτακτη πλευρά μας…