Η ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ ΚΟΙΤΙΔΑ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΕΙΟ

Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΣΤΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΤΑΙ, ΑΛΛΑ…

 

 

 

 

Απολίθωμα ελιάς στη Σαντορίνη

Πριν λίγα χρόνια, ο Δημήτρης Σιγάλας, ως επιστημονικός επικεφαλής της υπηρεσίας περιβάλλοντος του Δήμου Θήρας, είχε προβεί σε μια εντυπωσιακή πρωτοβουλία. Στη διανομή ελαιοδένδρων στη Σαντορίνη. Ο Καθηγητής Βελιτζέλος, είχε όλα τα επιστημονικά δεδομένα (απολιθώματα ελιάς) που οδηγούσαν στο συμπέρασμα, πως η ελιά στη Μεσόγειο, ίσως είχε κοιτίδα τη Σαντορίνη. Ο κ. Σιγάλας, διένειμε περί τα 110.000(!) δενδρύλλια. Δωρεάν!. Που έγιναν δέντρα. Και έβγαλαν καρπούς.. Όταν βγήκε το πρώτο λάδι, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου “Φίλαιος”, κ. Τοκουζμπαλίδης του δοκίμασε. Αποφάνθηκε, πως είναι ένα πολύ καλό λάδι (ο γράφων ήταν αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυς, παρατίθεται και φωτογραφία).

Πολλοί, αντί να χτίσουν δωμάτια, φύτεψαν ελιές. Δυστυχώς όμως, η πρωτοβουλία τους πάει να κατακρημνιστεί. Ελαιοτριβείο δεν υπάρχει (κάποτε υπήρχε). Το Ελαιοτριβείο της Ίου, είναι μικρής δυναμικότητας. Οπότε, το λάδι της Σαντορίνης, με τα 60.000 χρόνια τεκμηριωμένης ιστορίας δεν μπορεί να προστεθεί στο γαστρονομικό γίγνεσθαι του νησιού. Άρα ήρθε η ώρα για την Ένωση Συνεταιρισμών Θηραϊκών Προϊόντων, που ως θεματοφύλακας των αγροτικών προϊόντων του νησιού, πρέπει να αναλάβει δράση. Αφού ανακαινίστηκε το “Τοματάδικο”, μια ακόμα επένδυση για την επεξεργασία των ελαιών του νησιού, θα ήταν και προσοδοφόρα και πολλαπλά ευεργετική για το νησί. Για τον πρόσθετο λόγο, πως μια τοματιά, την ξεριζώνεις μετά το πέρας της συγκομιδής. Μια ελιά, όχι.

Ο κ. Τοκουζμπαλίδης

Παρατίθεται στη συνέχεια επιστολή μιας αναγνώστριας (ο γράφων, έχει λάβει πολλά τηλεφωνήματα από ελαιοπαραγωγούς) που δίνει ένα στίγμα.

“ Ως παιδί αγροτών, τις πρώτες βδομάδες ένταξης μου στο νησί, πέρα από την εντυπωσιακή καλντέρα και φυσικά τα εντυπωσιακά τουριστικά καταλύματα, εντυπωσιάστηκα και από τον κάμπο της Σαντορίνης, τα αμπέλια αλλά και από την προσπάθεια ανθρώπων να καλλιεργήσουν το πανέμορφο αυτό δέντρο που λέγεται Ελιά. Πραγματικά έχουν τον ειλικρινή σεβασμό μου όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έχουν φυτέψει έστω και ένα δέντρο από αυτό τον ευλογημένο πανάρχαιο καρπό. Σύντομα άρχισα να συναναστρέφομαι και με ανθρώπους καλλιεργητές που με μεράκι έχουν φυτέψει τα τελευταία χρόνια ελιές για να παράγουν το λάδι του σπιτιού τους ή απλά για να απολαμβάνουν τη θεραπευτική σκιά του δέντρου. Για εμένα «εντυπωσιακό».

Άρχισα να οραματίζομαι μαζί τους μία Σαντορίνη που σύντομα θα παράγει λάδι (κάποιοι ήδη το κάνουν επιτυχώς ) αλλά και ένα πράσινο κάμπο αφού αυτό το ευλογημένο δέντρο μόνο οφέλη μπορεί να προσφέρει από το χώμα μέχρι τον αέρα που αναπνέουμε.

Ας αναφερθώ όμως στο μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν αυτή την εποχή αυτοί οι τολμηροί καλλιεργητές. Τα τελευταία χρόνια εξυπηρετούνται από ένα ελαιοτριβείο, όπου και αυτό όπως ενημερώθηκα δεν ήταν κάθε χρονιά εφικτό να τους εξυπηρετήσει, οπότε οι καλλιεργητές αναγκαζόντουσαν να μεταφέρουν τον καρπό στη Νάξο ή σε γειτονικά νησιά για να τον αλέσουν. Άλλη μία χρονιά δύσκολη προβλέπεται για αυτούς, αφού το λιοτρίβι φέτος αδυνατεί να εξυπηρετήσει με αποτέλεσμα πολλοί να σκέφτονται να εγκαταλείψουν τη σοδειά τους, αφού το κόστος μεταφοράς χρονιά με τη χρονιά μεγαλώνει και είναι ασύμφορο να μεταφέρεις τόνους ελιάς με καράβι μόνο και μόνο για το άλεσμα και φυσικά η ταλαιπωρία μεγάλη.

φυτεύοντας ελιές στη Σαντορίνη

Είμαι σίγουρη ότι αν δημοσιευτεί το πρόβλημα θα υπάρξει κινητοποίηση από τα ευαίσθητα και ενεργά για το κοινό καλό μέλη της τοπικής κοινωνίας, έτσι ώστε να προστατέψουν τους νέους αυτούς καλλιεργητές και να βρεθεί ένας τρόπος είτε να λειτουργήσει σύντομα ένα λιοτρίβι από την ένωση, είτε για αυτή τη χρονιά να ευαισθητοποιηθεί ο Δήμος και να τους παρέχει υπηρεσίες μεταφοράς είτε κάποιος άλλος τρόπος που θα κρίνουν ότι θα τους διευκολύνει, μέχρι να υπάρξει μία οριστική λύση για αυτό το θέμα”.