ΟΙ ΚΛΑΡΙΝΟΓΑΜΠΡΟΙ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟΥ

ΑΒΟΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ: Ο ΣΑΧΛΟΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΜΑΡΙΟΥ

 

 

Φωτό αρχείου. Η κάμερα, απλά θα πολαπλασιάζει την οργή.

Φωτό αρχείου. Η πρόσφατη εικόνα, απλά θα πολαπλασίαζε την οργή.

Όταν κάνεις μια δουλειά, πάντα σε κυνηγούν τα κουσούρια της. Ο οικοδόμος κάνοντας τη βόλτα του,θα εντοπίσει κακοτεχνίες στα κτίρια. Ο μπογιατζής, άτεχνες πινελιές και παράταιρα χρώματα. Ο κουρέας, κακοκουρεμμένους «γιεγιέδες». Και ο δημοσιογράφος, ότι του έρθει στην κούτρα ή στο οπτικό του πεδίο. Ακόμα κι αν έχει αποφασίσει να μην πάρει φωτογραφική μηχανική μαζί του ή αν έχει προκαταβολικά ορκιστεί ότι κατεβάζει για λίγες ώρες το «Διακόπτη» της δουλειάς. Γιατί προφανώς, δεν είναι όλα θέμα για ρεπορτάζ.
Όμως το έγκλημα καθοσιώσεως, συντελείται παρ’ όλες τις προφυλάξεις. Θέμα: Ο πεζόδρομος Καμαρίου. Θαυμάσιος, μακρύς, όνειρο για περιπατητές, πολύτιμη ανάπαυλα για νέους γονείς. Σιγά τα ωά!. Εκεί που ο κουρασμένος από την επιτήρηση του γεμάτου ενέργεια βρέφους ή νηπίου γονιός, χαλαρώνει λιγάκι, ο καφκικός εφιάλτης αρχίζει να ξεδιπλώνεται. Στην αρχή με την εμφάνιση μιας τετράτροχης μεταλλικής κατσαρίδας, ο οδηγός της οποίας δεν αρκείται στους παράλληλους, κάθετους ή γειτονικούς δρόμους, αλλά θέλει να κάνει την θριαμβευτική του εμφάνιση σε κάτι που μοιάζει με πεζόδρομο, αλλά δεν ειναι πεζόδρομος. Καμμιά φορά κρατά και το κινητό στο χέρι, είτε στέλνοντας μηνύματα σε κάποια άκαρδη ή αναστατωμένη Σούλα, είτε μιλώντας με τον αδελφοποιτό Νώντα για τα χτεσινά ή προχτεσινά κατορθώματα της ομαδάρας τους.

Η ΑΝΟΗΣΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ  ΓΥΑΛΙΣΤΕΡΗ

 

Την ίδια ώρα, βρέφη ή νήπια διασχίζουν το πλακόστρωτο μη γνωρίζοντας ότι ο τροχοφόρος Σακαφλιάς είναι στο τσακίρ κέφι επιδεικνύοντας τη γυαλιστερή αμαξάρα του. Όσο για τους γονείς;. Αυτοί απολαμβάνουν τον «καπουτσίνο του τρόμου». Με τα μάτια στραμένα στο όδόστρωμα και ένα μόνιμο «μηηηη!» στα χείλη ή στα μάτια. Γιατί ο τσικλίκ- μάγκας που καβαλάει τη μεταλλική κατσαρίδα, δεν εννοεί να καταλάβει πως ο πεζόδρομος είναι πεζόδρομος και πως αν δεν πετάμε σκουπίδια στο δρόμο δεν είναι επειδή μας το επιβάλει κάποια ταμπέλα, αλλά επειδή θέλουμε όλοι την ευταξία. Όλα αυτά, επειδή η ανοησία είναι πάντα γυαλιστερή. Και πάντα στη γυαλάδα της καθρεφτίζεται ο ανόητος. Απλά, όταν το κάνει, περιορίζεται στο να στρώσει τη φράντζα του και αδυνατεί να διακρίνει την απαστράπτουσα μιζέρια του.

Λοιπόν. Κλείστε τον πεζόδρομο του Καμαρίου. Καταργήστε τον. Κάντε τον λεωφόρο. Μετατρέψτε τον σε πίστα για σούζες, κόντρες ή χώρο περιήγησης κλαρινογαμπρών με ογκώδη οχήματα, χαμηλή αυτοπεποίθηση και ενδόμυχα αμφισβητούμενο αντρισμό. Δώστε τον σε μηχανάκια- ψύλους, αυτοκίνητα- κατσαρίδες και κλαρινογαμπρούς του Σαββατοκύριακου. Άν όμως, έστω κι ένα παιδάκι πάθει κάτι από όλους αυτούς του ανόητους, η ευθύνη θα μας βαραίνει όλους: και αυτούς που το έκαναν, και αυτούς που δεν προνόησαν και αυτούς που αδιαφόρησαν και κυρίως αυτούς που ήξεραν, προειδοποιήθηκαν αλλά αγνόησαν τα πάντα μη τυχόν και δυσαρεστήσουν κάποιο εποχούμενο Σακαφλιά. Που έχει ψήφους, μεγάλο σόϊ και είναι και «του κόμματος».