ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΜΠΙΕΝΑΛΛΕ

«ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΕΙΡΗΝΗΣ», ΜΕ ΡΙΖΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

 

αγαμεμνωνΜε επιτυχία πραγματοποιήθηκαν τα επίσημα εγκαίνια της 2ης Μπιενάλε Σαντορίνης στο δροσερό αίθριο του Ξενοδοχείου «Aressana» στα Φηρά. Ο δημιουργός της διοργάνωσης Καθηγητής Πολιτιστικής Διπλωματίας και Πολιτιστικής Οικονομίας κ. Κίκος Παπαδόπουλος, περιέγραψε τους στόχους της που υπηρετούν με τη συμμετοχή τους 55 καταξιωμένοι καλλιτέχνες. Στη συνέχεια δόθηκε μια μικρή παράσταση στα Αρχαία Ελληνικά από το Θεατρικό Εργαστήρι Σαντορίνης της Στέλλας Καραμπεροπούλου και η εκδήλωση έκλεισε με ένα παραμύθι της Κατερίνας Ιωαννίδου.

 

Ο ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙαγαμεμνωνΙΙ

 

 

Προκαλεί έκπληξη να ακούς αρχαία τραγωδία στη γλώσσα που γράφτηκε και η έκπληξη μεγαλώνει όταν την παρακολουθείς σε ένα χώρο «παράταιρο». Όμως η Στέλλα Καραμπεροπούλου και οι πρωτοετείς μαθητές της, κέρδισαν το στοίχημα. Μέσα από μια πολύ καλή σκηνοθετική διεύθυνση και με απλά αλλά υποβλητικά κοστούμια τράβηξαν την προσοχή. Ειδικά την ώρα που οι λευκοντυμένες φιγούρες με τις μάσκες και τα άλικα υφάσματα που κρατούσαν και έμοιαζαν με αιμάτινες μεταξωτές μαχαιριές στο νυχτερινό τοπίο, διέσχισαν τη μικρή γέφυρα και έφτασαν στο χώρο δράσης. Ένας νικητής στρατηλάτης – ο Αγαμέμνων- που δεν αποφεύγει τη μοίρα του, μια μάντις – η Κασσάνδρα (ίσως η πιο παρεξηγημένη προσωπικότητα της αρχαίας τραγωδίας)- που προλέγει τη φοβερή μοίρα, χωρίς ποτέ να γίνεται πιστευτή. Και τέλος ο χορός-λαός που παρακολουθεί και σχολιάζει τα όσα φοβερά συμβαίνουν. Με ένα ωραίο εύρημα η σκηνοθέτις, έδωσε μια πιο υποβλητική διάσταση στην παράσταση καθώς σε κάποια σημεία η απαγγελία του χορού γινόταν μελοποιημένη σε βυζαντινές και παραδοσιακές μουσικές φόρμες.
Ακόμα κι αέρας που έπαιρνε τις φωνές των ηθοποιών, δεν αφαιρούσε τίποτα από τη συγκίνηση του Αισχύλειου κειμένου που κι αυτοί που δεν ξέρουν αρχαία, ένιωθαν να μεταδίδεται από τη συνολική εικόνα και την εξαιρετική κινησιολογική σχεδίαση. Ήταν μια πολύ καλή στιγμή της Μπιενάλε, όπως άλλωστε και η συνέχεια με την καθησυχαστική φωνή της Κατερίνας Ιωαννίδου που μετά το τέλος της παράστασης έσβησε τα πάθη των Ατρειδών με ένα τρυφερό, δικό της παραμύθι.

 

ΥΓ. Τις φωτογραφίες τράβηξε ο κ. Χαράλαμπος Δαρζέντας. Τον ευχαριστώ.