ΔΙΠΛΟ ΒΙΒΛΙΟ: ΜΙΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ

ΔΙΠΛΟ ΒΙΒΛΙΟ: ΜΙΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ

 

Εξαιρετική η παράσταση στην Εστία Πύργου

Εξαιρετική η παράσταση στην Εστία Πύργου

  Δεν πρέπει να υπήρξε θεατρόφιλος που να μην ένιωσε αυθεντική απόλαυση και συγκίνηση παρακολουθώντας το «Διπλό Βιβλίο» του Δημήτρη Χατζή στον Πύργο. Τρεις εξαιρετικοί ηθοποιοί οδήγησαν το κοινό που είχε γεμίσει ασφυκτικά την «Εστία Πύργου», σε ένα ταξίδι που μπορεί να έγινε μερικές δεκαετίες πριν, αλλά φαντάζει και σήμερα το ίδιο- αν όχι περισσότερο- επίκαιρο.

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ

Οι ηθοποιοί  -Νικολίτσα Ντρίζη, Δημήτρης Ξανθόπουλος, Αγγελική Παπαθεμελή- κατάφεραν και συγκίνησαν το κοινό, χωρίς ούτε μια στιγμή να εκβιάσουν το συναίσθημα

Οι ηθοποιοί -Νικολίτσα Ντρίζη, Δημήτρης Ξανθόπουλος, Αγγελική Παπαθεμελή- κατάφεραν και συγκίνησαν το κοινό, χωρίς ούτε μια στιγμή να εκβιάσουν το συναίσθημα

diplobiblio2

  Ήρωες με την πικρή γεύση της διπλής ήττας στα χείλη, ξεριζωμένοι και ανέστιοι, αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον στις γερμανικές φάμπρικες και ζουν με την κυρίαρχη αίσθηση ότι έχουν αποκοπεί από το παρελθόν τους. Επί σκηνής, οι εφήμεροι έρωτες του σαββατοκύριακου, τα φτεροκοπήματα πουλιών – ή αγγέλων- που στοιχειώνουν μνήμες, το όνειρο της επιστροφής, αλλά πάνω απ’ όλα η παγωμένη αίσθηση μιας οδυνηρής απουσίας προσδοκίας. Ο πολυγραφότατος Δημήτρης Χατζής –έζησε κάποτε και εξόριστος στη Φολέγανδρο-, τάραξε με τη γραφή του την ελληνική διανόηση, καθώς έχοντας γευτεί την αντίσταση, έζησε το εμφύλιο και οδηγήθηκε την προσφυγιά, προτίμησε να βάλει στο επίκεντρο τον απλό άνθρωπο. Εκείνον που η ορμή της ιστορίας  τον παρασέρνει, τον αποκόπτει από το παρελθόν του, διαλύει τα όνειρά του και τον συρρικνώνει στο επίπεδο της μνήμης ή της πίκρας του.

  Και θα ήταν απορίας άξιο, το γιατί η εταιρεία θεάτρου Pequod (οφείλει το όνομά της στο ομώνυμο τρικάταρτο φαλαινοθηρικό που δημιούργησε η πένα του Χέρμαν Μέλβιλ για το αριστουργηματικό Μόμπυ Ντικ) επέλεξε αυτό το έργο, αν οι αναλογίες δεν ήταν τόσο παγερά επίκαιρες. Ήττα, ματαίωση, συντριμμένα όνειρα, μετανάστευση, απουσία ελπίδας. Και οι τρεις ηθοποιοί  -Νικολίτσα Ντρίζη, Δημήτρης Ξανθόπουλος, Αγγελική Παπαθεμελή- κατάφεραν και συγκίνησαν το κοινό, χωρίς ούτε μια στιγμή να εκβιάσουν το συναίσθημα. Ο λόγος του Χατζή, έρρεε  αβίαστος, απλός, καθαρός και γεμάτος από την υπόκωφη απόγνωση των ηρώων του που αποδόθηκε με χειρουργική ακρίβεια.

ΩΡΑ ΓΙΑ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ ΛΟΙΠΟΝ

  Η Περιφέρεια που έδωσε την ευκαιρία για αυτή τη θεατρική εμπειρία, ο Δήμος Θήρας που συνεργάστηκε και η «Εστία του Πύργου» που προσέφερε υποδειγματική φιλοξενία στην ομάδα, αλλά και άριστες συνθήκες για την παράσταση, θα πρέπει να αισθάνονται δικαιωμένοι με την επιλογή τους. Άλλωστε όπως είπαν  και οι τρεις συντελεστές που έχουν οργώσει την Ελλάδα, παρουσιάζοντας την παράσταση, η φιλοξενία που δέχτηκαν στη Σαντορίνη, ήταν η καλύτερη που είχαν ποτέ. Υπεύθυνος γι αυτό, ο δραστήριος και δημιουργικός Πρόεδρος της Εστίας κ. Μάκης Ζώρζος που για μια ακόμα φορά έδωσε ένα δείγμα παλιομοδίτικης θερμής φιλοξενίας, μοντέρνας αντίληψης και σπάνιας οργανωτικής ικανότητας.

  Φαίνεται μάλιστα, πως αντί οι θερινές εκδηλώσεις να συνωστίζονται στους πολιτιστικούς χώρους των Φηρών, θα έπρεπε να αποκεντρωθούν γιατί ο Πύργος, έδειξε πως όχι μόνο αγαπά τον πολιτισμό, αλλά μπορεί και να τον στηρίξει έμπρακτα, διακριτικά και απόλυτα αποτελεσματικά.