ΔΕΙΝΟΙ ΑΛΙΕΙΣ ΚΑΙ ΙΚΑΝΟΙ ΣΥΝΤΗΡΗΤΕΣ ΣΤΟ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ

ΔΕΙΝΟΙ ΑΛΙΕΙΣ ΚΑΙ ΙΚΑΝΟΙ ΣΥΝΤΗΡΗΤΕΣ ΣΤΟ  ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ

 

Η πασίγνωστη τοιχογραφία του ψαρά, μαρτυρά την αξλία των αλιευμάτων στο Ακρωτήρι της Εποχής του Χαλκού

Η πασίγνωστη τοιχογραφία του ψαρά, μαρτυρά την αξλία των αλιευμάτων στο Ακρωτήρι της Εποχής του Χαλκού

H Ελλάδα έχει περίπου 14.000 χιλιόμετρα ακτών και περίπου 2.500 νησιά (τα κατοικημένα σήμερα είναι μόλις 165) και έτσι είναι προφανές, πως οι προϊστορικοί κάτοικοι θα στρέφονταν στη θάλασσα για να εξασφαλίσουν μέρος της διατροφής της. Η ειδικευμένη στη Περιβαλλοντική Αρχαιολογία και Παλαιοοικονομία  επιστήμονας κ. Δήμητρα Μυλωνά που μελετά κυρίως τη Ζωο-αρχαιολογία, έχει όμως και απτές αποδείξεις γι αυτό. Έχοντας μελετήσει πολυάριθμα ζωο-αρχαιολογικά σύνολα απ’ όλη την Ελλάδα και ορισμένες γειτονικές χώρες (Αλβανία, Κύπρος). Δημοσίευσε αποτελέσματα αυτής της έρευνας, μία σειρά άρθρων γύρω από ευρύτερα θέματα καθώς και ένα βιβλίο για την ιχθυοφαγία στην Ελλάδα των ιστορικών χρόνων.

ΠΑΣΤΑ ΨΑΡΙΩΝ 3.600 ΕΤΩΝ!

  Ωστόσο, η ομιλία της για το 15ο  Πανελλήνιο Συνέδριο Ιχθυολόγων, παρουσιάζει πολύ ενδιαφέρουσες ανακαλύψεις από την προϊστορική πόλη του Ακρωτηρίου. Όπως αναφέρουν ενημερωτικοί  ιστότοποι ( βασική πηγή το www.nooz.gr), οι κάτοικοι της, είχαν εξελιγμένες γνώσεις πάνω στη μεταποίηση και συντήρηση των αλιευμάτων. «Κατά την ανασκαφή λοιπόν στον οικισμό», σημειώνει η κ. Μυλωνά, «αποκαλύφθηκε ένα μοναδικό εύρημα, ένα μικρό αγγείο που περιείχε μια πάστα ψαριού. Πρόκειται για ένα μείγμα μικρών ψαριών, εκ των οποίων έχουν αναγνωριστεί υπολείμματα ενός μικρού σελαχιού και οστά μαρίδων ή γοπών. Η πάστα περιέχει επίσης σπόρους δημητριακών, και ενδεχομένως άλλα υλικά, που θα αποκαλυφθούν από την χημική ανάλυση. Πρόκειται για ένα προϊόν παρόμοιο με τον γνωστό από την κλασσική και Ρωμαϊκή αρχαιότητα γάρο».
  «Επίσης», αναφέρει η σελίδα, «στο ίδιο σημείο της ανασκαφής βρέθηκαν τα υπολείμματα μεγάλων αποξηραμένων συναγρίδων. Τα ψάρια είχαν ανοιχτεί, η σπονδυλική τους στήλη είχε αφαιρεθεί, είχαν πιθανόν παστωθεί και αποξηρανθεί και στην συνέχεια είχαν κρεμαστεί σε μια αρμαθιά».

  Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε, πως μια από τις διασημότερες τοιχογραφίες του Ακρωτηρίου, είναι ο «Ψαράς», που έχει ύψος 147 εκατοστών και βρέθηκε στο 5ο δωμάτιο της Δυτικής Οικίας. Οι δύο αρμαθιές από μεγάλα ψάρια που κρατά στα χέρια του, μαρτυρούν τη συμβολή των αλιευμάτων στη διατροφή των κατοίκων, που σύμφωνα με τον Καθηγητή Χρήστο Ντούμα έπαιρναν επίσης από τη θάλασσα, κυδώνια, χτένια, αχινούς, πεταλίδες και πορφύρες (είναι το όστρακο Haustellum brandaris που δίνει επίσης ένα ανεξίτηλο βαθυκόκκινο χρώμα).