ΑΡΘΡΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΚΟΜΜΑΤΑ

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΚείμενο του αναγνώστη και πρώην Προέδρου του Τοπικού Διαμερίσματος Ημεροβιγλίου  κ. Λουκά Καφούρου για το νέο πολτικό σκηνικό.

 

«Νέα αναδυόμενα κόμματα»

 

Φίλες και Φίλοι,

Θα ακούτε καθημερινά για τα νέα κόμματα που αναδύονται στις επικείμενες εκλογές. Ομολογώ ότι και μόνο από τους τίτλους μας προκαλούν σοκ και δέος. Και μην μου πείτε όχι?

Το μόνο σίγουρο πάντως είναι ότι μάλλον αυτοί θα μας σώσουν… Είναι πολλά, είναι πολλοί, άντε να δούμε και περισσότερους. Δεν μας έφταναν αυτά και αυτούς που είχαμε και μας τα κατάφεραν μια χαρά και για τα καλά, αλλά μας έρχονται και νέοι εθνοπατέρες σωτήρες. Μας έχουν κάνει να ποχαζέψουμε.

Τι έχουμε να πούμε για την ομάδα των 58? Παιδιά και μόνο το νούμερο 58 πάντως είναι γρουσούζικο και πρέπει να το αναλύσουν στην Λίτσα Πατέρα. Τι εννοώ και πως το αναλύω εγώ? Μα είναι πολύ απλό, (58, δηλαδή το άθροισμα είναι το 13), να η πρώτη τους καντεμιά. Και μετά μου λέτε εμένα ότι δεν θα μας σώσουν. Αμέ το όνομα που έδωσαν σε αυτό το νέο κόμμα, «ΕΛΙΑ». Άκου ΕΛΙΑ και 13 πάει?

Θα μπορούσα να βρω και να γράψω δεκάδες σελίδες ιστορίας για αυτό το ευλογημένο δέντρο την Ελιά. Ωστόσο, για να έχετε μία μικρή εικόνα, που σίγουρα πιστεύω ότι οι περισσότεροι Έλληνες γνωρίζουν, θεώρησα καλό να γράψω μερικές προτάσεις:

Πρόσφατες αρχαιολογικές έρευνες στις Κυκλάδες, την καρδιά του Αιγαίου, έφεραν στο φως απολιθωμένα φύλλα ελιάς, τα οποία σύμφωνα με τις σύγχρονες μεθόδους χρονολόγησης φαίνεται να είναι ηλικίας 50-60.000 ετών.

Η Ελιά λοιπόν είναι:

Αξεπέραστη πηγή ζωής, η ελιά είναι παρούσα στα κείμενα των αρχαίων και των σύγχρονων ελλήνων συγγραφέων και ποιητών. Γοητευμένοι από το φως της και τις υπέροχες αρχέγονες ιστορίες που μόνο αυτή ξέρει τόσο όμορφα να διηγείται, την ύμνησαν όσο λίγα δέντρα γιατί την αγάπησαν πολύ. Χωρίς την ελιά το ελληνικό τοπίο θα ήταν πιο φτωχό και οι Έλληνες καλλιτέχνες και ποιητές θα είχαν χάσει μια μοναδική πηγή έμπνευσης.

Σύμβολο γαλήνης, γονιμότητας, ειρήνης. Τα κλαδιά της έγιναν στεφάνια για να στεφανώνουν τους νικητές των Ολυμπιακών αγώνων και ο πολύτιμος χυμός των καρπών της, το ελαιόλαδο, ήταν το βραβείο για τους νικητές των περίφημων Παναθηναϊκών Αγώνων που γίνονταν προς τιμή της θεάς Αθηνάς.

Η επί χιλιετίες παρουσία της ελιάς στον Ελληνικό αλλά και τον ευρύτερο μεσογειακό χώρο, εκτός από την καθημερινή ζωή κα τις λατρευτικές συνήθειες, επηρέασε τα ήθη και τα έθιμα των λαών που έζησαν και ζουν κάτω από τη σκιά της δημιουργώντας με το πέρασμα των χρόνων έναν εντελώς ιδιαίτερο πολιτισμό, τον Πολιτισμό της Ελιάς.

Τώρα θα μου πείτε, μα γιατί όλο αυτό το σχόλιο? Μα γιατί οι αθεόφοβοι πολιτικάντηδές μας αμαυρώνουν αυτό το ευλογημένο δέντρο στην πολιτική τους σκακιέρα. Δεν τους φτάνει που καταμαύρισαν την ζωή μας ολοσχερώς? Ξέρετε τι είπε η ελιά στον αφέντη της? «Φρόντισέ με να σε θρέψω και πότισέ με να σε πλουτίσω»

Μόνο που σε αυτούς ταιριάζει το: «Φρόντισέ με να σε θάψω και πότισέ με να σε πνίξω»

Και έρχεται από πίσω το νέο κόμμα το: «ΠΟΤΑΜΙ» να μας το διαβεβαιώσει. Τι ποτάμι? Τσoυνάμι!!!

Αλλά ας μην χάνουμε Φίλες και Φίλοι τις ελπίδες μας. Γιατί μάλλον θα φανεί σαν φαντομάς από το πουθενά το δικό μας το παιδάκι, ο Γιωργάκης (ο τέως εθνοπατεροσωτήρας μας). Και θα μας πει: Ελληνίδες, Έλληνες, νάμαι και πάλι, ήρθα να σας σώσω αυτή την φορά όμως σίγουρα – σιγουρότατα, γιατί τελικά τα λεφτά που έψαχνα τα βρήκα… Δεν μπορώ να ξέρω τι τίτλο θα έδινε στο νέο του κόμμα, (ο Θεός να βάλει το χέρι του δηλαδή να μην το πράξει), αλλά θα του πήγαινε κατά την ταπεινή μου άποψη το: «ο μεσσίας» η «ανθισμένη αμυγδαλιά» η «ο κάκτος»

Ε, ρε σανίδα που χρειάζεστε όλοι σας και νάναι και βρεγμένη…!!!

Σας ευχαριστώ πολύ,

Λουκάς Χ. Καφούρος

Ημεροβίγλι Σαντορίνη

—————————–