ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ: ΕΝΑ ΔΥΣΩΔΕΣ ΜΕΙΓΜΑ

Η «ΒΡΩΜΙΚΗ» ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΟΥ «ΑΦΟΥ ΤΟΥΣ ΠΛΕΡΩΝΩ ΤΟΥΣ ΚΕΡΑΤΑΔΕΣ»

 

 

skoupidia26dec1aΜετά από τόσα δημοσιεύματα και ρεπορτάζ. Ύστερα, από εκκλήσεις, σαρκασμό και σφοδρές επικρίσεις, επιτέλους η «γειτονιά των καταφρονεμένων» στο Καμάρι, καθαρίστηκε στοιχειωδώς. Όχι επαρκώς. Στοιχειωδώς. Απλά έφυγαν τα βαριά, ογκώδη και κραυγαλέα. Για τους Στάβλους στο Καμάρι, ο λόγος. Πάλι.

Είναι λοιπόν η ώρα για το δεύτερο στάδιο, που όπως και το πρώτο, μπορεί να εστίαζε στη συγκεκριμένη περιοχή, αλλά δυστυχώς απηχεί μια νοοτροπία που διαχέεται τοξικά, στον οργανισμό όλης της Σαντορίνης. Είναι κατ’ αρχήν μερικές απλές διαπιστώσεις:

 

  • Τα σκουπίδια, δεν έχουν πόδια. Άρα δεν μπορούν να περπατήσουν.
  • Τα σκουπίδια, δεν έχουν βούληση, άρα δεν αποφασίζουν μόνα τους, που θα «αναπαυθούν».
  • Τα σκουπίδια, είναι σκουπίδια μεν, αλλά ανάμεσά τους υπάρχει και η «αριστοκρατία» των ανακυκλώσιμων και οι «παρίες» που για την ώρα, μόνος τρόπος διαχείρισής τους, είναι η υγειονομική ταφή.
  • Δυστυχώς –σε συνέχεια του προηγουμένου- δεν γνωρίζουν ταξικές διακρίσεις. Οι «αριστοκράτες», κάνουν άνετα παρέα με τους «παρίες». Επειδή όμως είναι σκουπίδια, αυτό δεν λέγεται «κοινωνικός συγχρωτισμός» ούτε «μοργανατικός γάμος», αλλά «φύρδην-μύγδην» εναπόθεση.

 

skoupidia26dec1b

  Άρα κάποιοι τα πάνε, εκεί που βρίσκονται. Κάποιοι αρνούνται να εφαρμόσουν την «ταξική διάκριση» των ανακυκλώσιμων από τα υπόλοιπα. Όχι λόγω δημοκρατικών πεποιθήσεων. Αλλά λόγω έλλειψης πεποιθήσεων. Λόγω τεμπελιάς. Ωχαδερφισμού. Νοοτροπίας, που υπαγορεύει πως «Καθαρή Σαντορίνη» σημαίνει το πολύ μέχρι την αυλή μας… και αν…

 

  • Που η εγρήγορση για την «Καθαρή Σαντορίνη», αρχίζει και τελειώνει με το «αφού τους πλερώνω τους κερατάδες!».
  • Που θεωρούν ίσο, δίκαιο, δημοκρατικό και αυτονόητο, πως η απλή οικογένεια που ευλαβικά εναποθέτει τα σκουπίδια μέσα στον κάδο τις σωστές ώρες, πρέπει να πληρώνει και ένα καθαριστή, ένα σταντμπαι απορριμματοφόρο και μια υπηρεσία στην απόλυτη διάθεσή τους.
  • Που ενώ φτάνουν στον κάδο, παρατάνε τα σκουπίδια απέξω, λες κι αυτή η τελευταία κίνηση είναι η πιο επώδυνη από όλες.
  • Που αρνούνται, ακόμα και ένα απλό τηλεφώνημα να κάνουν, όταν έχουν ογκώδη απορρίμματα, μήπως και εναρμονιστούν οι χρόνοι εναπόθεσης και αποκομιδής.
  • Που νομίζουν πως το δημοκρατικό τους καθήκον, είναι η απειλή με την ψήφο από το μεγάλο σόι τους, αν κάποιοι δεν «συνετιστούν», με την αμετροέπειά τους.
  • Και που δυστυχώς, κάποιοι «γονατίζουν», απέναντι στο μεγάλο σόι.

 

Όχι, δεν αθωώνεται η ανίκανη Υπηρεσία Καθαριότητας του Δήμου. Δεν λαμβάνει «άφεση αμαρτιών» ο ανεπαρκέστατος εργολάβος. Ούτε η εκκωφαντική αδιαφορία για τα στοιχειώδη, σε ένα νησί που έχει την αλαζονεία να θέλει γίνει «προορισμός, όλο το χρόνο». Χτες-ανήμερα Χριστούγεννα-, τα αεροπλάνα ήταν γεμάτα ασιάτες, και αλλοδαπούς γενικά. Οι ντόπιοι, αναχωρούν. «Η Σαντορίνη, όλο το χρόνο», μοιάζει με τζόκερ του ενός ευρώ. Δηλαδή δεν έχει να κάνει με δουλειά,  στοχο-προσήλωση, εύρυθμη κοινωνική λειτουργία, αίσθηση καθήκοντος.  Κινείται στη σφαίρα του «αν κάτσει… έκατσε». Και δαπανώνται πολλές χιλιάδες ευρώ σε μια εξιδανικευμένη εικόνα, τόσο άδεια όσο και το «πουκάμισο αδειανό» του Σεφέρη.

 

skoupidia26dec3 Αλλά, η απορία είναι μια: Εντάξει ο τουρισμός. Αυτή η βρωμιά, δεν ενοχλεί την αισθητική τους;. Αν δηλαδή ζούσαμε μόνοι, χωρίς τουρίστες, θα «σγαρλίζαμε» τα σκουπίδια, μαζί με τους αδέσποτους σκύλους, τις γάτες και τα σκουλήκια;.

 

Γίναμε εντέλει «Κοσμοπολίτες», αλλά με τη νοοτροπία του μεταπολεμικού δανδή, που σάλιωνε τα λιγδιασμένα και βρώμικα μαλλιά του και τα χτένιζε με μια άθλια τσατσάρα για να στρώσει η φαβορίτα, μπας και τον προσέξει η σεινάμενη και κουνάμενη μοδιστρούλα της γειτονιάς.