ΑΝΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ (;) ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΙΝΩΙΚΗ ΕΚΡΗΞΗ

 Η ΜΙΝΩΙΚΗ ΕΚΡΗΞΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ

 

Νέα απόπειρα χρονολόγης της Μινωϊκής Έκρηξης.

Νέα απόπειρα χρονολόγης της Μινωϊκής Έκρηξης.

Το 2003, ο Τομ Πφάιφερ, μεταπτυχιακός φοιτητής του Πανεπιστημίου Άαρχους της Δανίας, ανακάλυψε στην καλντέρα της Σαντορίνης, ένα απολιθωμένο κλαδί ελιάς. Αυτό το εύρημα πυροδότησε μια μεγάλη προσπάθεια προκειμένου να χρονολογηθεί με ακρίβεια το μεγαλύτερο ηφαιστειακό γεγονός που γνώρισε το ανθρώπινο γένος. Ο καθηγητής  Γεωλογίας Βάλτερ Φρίντριχ, από το Πανεπιστήμιο του Άαρχους και ο Καθηγητής Ραδιοχρονολόγησης Χάνς Χάινεμάγιερ Πανεπιστημίου της Χάιλδεμβέργης, έκαναν ραδιοχρονολόγηση (με τη μέθοδο του άνθρακα 14), και από τους αυξητικούς 72 δακτυλίους (τα δέντρα κάθε χρόνο, προσθέτουν ένα αυξητικό δακτύλιο στον κορμό τους) προσδιόρισαν την ηλικία του δένδρου. Με τον τρόπο αυτό κατέληξαν στην ημερομηνία 1613 (+ ή- 13 χρόνια μιας και αυτό είναι το περιθώριο σφάλματος αυτής της μεθόδου). Το 2006 το έγκριτο αμερικανικό περιοδικό Science, αφιέρωσε το πρωτοσέλιδό του στο θέμα, καθώς η ακριβής χρονολόγηση της έκρηξης, αποτελεί το σημαντικότερο χρονικό δείκτη που ίσως αλλάζει την οριοθέτηση της ιστορίας σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.

Το πρωτοσέλιδο του Science, το 2006.

Το πρωτοσέλιδο του Science, το 2006.

Λίγο αργότερα (το 2007) ο Φρίντριχ μαζί με τον αρχαιολόγο (ιερέα σήμερα) Νικόλαο Σιγάλα ανακάλυψαν ένα ακόμα κλαδί, με μήκος δύο μέτρα και διάμετρο 25 εκατοστά, όπου οι αρχικοί ιστοί είχαν μεταβληθεί σε ενώσεις πυριτίου, διατηρώντας σχεδόν άθικτη τη δομή του. Το νέο εύρημα (παρ’ ότι δεν ήταν στην ίδια καλή κατάσταση με το πρώτο), ενίσχυε την άποψη πως ο φλογισμένος εφιάλτης που «στράγγισε» ακαριαία τη ζωή από τα λιόδεντρα, φυλάγοντας ζηλότυπα την πέτρινη υπόμνησή της, είχε όντως συμβεί την άνοιξη (αυτό είναι μάλλον σίγουρο από τη γύρη που βρέθηκε εγκλωβισμένη στην ηφαιστειακή σποδό ή στα τέλη Ιουνίου, αρχές Ιουλίου του 1613, όπως υπέδειξε πρόσφατη έρευνα: http://www.santonews.com/epistimoniki-erevna-ipodiknii-ton-ioulio-ta-ifestia.santonews).

 

ΝΕΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ

 

 

Το περίφημο κλαδί ελιάς που βρέθηκε το 2003 στην Καλντέρα.

Το περίφημο κλαδί ελιάς που βρέθηκε το 2003 στην Καλντέρα.

Πριν από λίγες μέρες όμως, μια διεθνής ομάδα με επικεφαλής τον Καθηγητή Πάολο Κερουμπίνι του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Ερευνών Δασών και Χιονιού, που έκανε μια νέα δημοσίευση στο αρχαιολογικό περιοδικό «Antiquity» (http://antiquity.ac.uk/ant/088/ant0880267.htm) . Σύμφωνα με αυτήν «τα ελαιόδεντρα συχνά παράγουν πολλούς ψευδο-δακτυλίους στο εσωτερικό τους, πράγμα που μπερδεύει την πραγματική ηλικία τους» και αυτό οδηγεί στο ενδεχόμενο η έκρηξη του ηφαιστείου να έχει γίνει αρκετές δεκαετίες νωρίτερα. Η ανακοίνωση των ερευνητών, έχει προκαλέσει ζωηρό ενδιαφέρον στην επιστημονική κοινότητα, καθώς αν φωτιστεί απολύτως το μυστήριο της έκρηξης, θα μπορούσε να αλλάξει και η χρονολόγηση της ιστορίας των Φαραώ, της Αιγύπτου και των υπολοίπων λαών της Μεσογείου.

Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί πως εκτός από τον Βάλτερ Φρήντριχ, σε επισταμένη έρευνα για την ανακάλυψη της χρονολογίας, έχει επιδοθεί ο Καθηγητής του αμερικανικού Πανεπιστημίου Κορνέλ Sturt Manning, που χρονολόγησε 127 οργανικά ευρήματα, προερχόμενα από τη Σαντορίνη, την Κρήτη, τη Ρόδο και την Τουρκία. Αλλά και η μεγάλη μελέτη του καθηγητή Ηφαιστειολογίας του πανεπιστημίου της Χαβάης κ. Φλόιντ Μακόι, βρισκόταν –με μάλλον μικρή απόκλιση- κοντά στα συμπεράσματα ότι η έκρηξη συνέβη τον 17ο π.χ αιώνα.

 

Διαβάστε επίσης (ενδεικτικά):  http://www.academia.edu/303305/The_Minoan_Santorini_eruption_and_tsunami_deposits_in_Crete_Palaikastro_Geological_archaeological_14C_dating_and_Egyptian_chronology

http://www.decadevolcano.net/santorini/minoaneruption.htm

 

http://en.wikipedia.org/wiki/Minoan_eruption