ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΤΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ

ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ

 

dimarxos18may2014Η αλήθεια είναι, πως οι περισσότεροι πίστευαν πως ο κ. Αναστάσιος-Νικόλαος Ζώρζος, θα επικρατούσε τελικά στην εκλογική μάχη. Ελάχιστοι όμως ήταν εκείνοι που μπορούν να υποστηρίξουν πως αυτό θα συνέβαινε από τον πρώτο γύρο. Κι όμως αυτό έγινε, αφήνοντας μετέωρες τις αναλύσεις, έκπληκτους τους αντιπάλους του και σίγουρα και αυτόν τον ίδιο. Ο γράφων, έχοντας παρακολουθήσει πολλές εκλογικές αναμετρήσεις και προεκλογικές συγκεντρώσεις, υποχρεώθηκε την Παρασκευή να αναθεωρήσει την εκτίμηση του 38-42%, σε 42-47% μετά τη μεγάλη συγκέντρωση στο Κλειστό Γυμναστήριο. Όχι, δεν έφτασε στη δυναμική του 2010 (υπολογίζω τον όγκο της πρόσφατης στα 3/5 εκείνης της πρωτοφανούς για το νησί συνάθροισης), αλλά έδειξε «ρεύμα».
Η συγκέντρωση του κ. Αντώνη Σιγάλα την προηγουμένη, στον ίδιο χώρο ήταν σαφώς μικρότερη, αλλά καλή. Όπως όμως παρατήρησε ένας φίλος –γνώστης του νησιού και των εκλογικών μαχών- υπήρχε μια μάλλον παράξενη κατανομή: Οι πολλοί και ενθουσιώδεις υποστηρικτές, προέρχονταν από το Εμπορείο. Πράγμα φυσιολογικό, επειδή ο επικεφαλής προέρχεται από αυτό το μεγάλο χωριό, αλλά και προβληματικό καθώς ένα χωριό, όσο μεγάλο κι αν είναι, δεν αρκεί για να φέρει τη νίκη.

Και ο Γιώργος Χάλαρης, έκανε καλή συγκέντρωση, με όγκο και παλμό, αλλά η επιλογή της ίδιας μέρας με το Δήμαρχο δεν τον ευνόησε. Δηλαδή: είναι παρατηρημένο πως στις προεκλογικές συγκεντρώσεις, εκτός από τους υποστηρικτές πάνε επίσης, οι περίεργοι, οι αδιάφοροι, οι «να δούμε τι γίνεται» και οι κατάσκοποι των αντιπάλων. Αυτοί έλειπαν από το Γ. Χάλαρη, με αποτέλεσμα οι εντυπώσεις να μην τον ευνοούν.

 

ΤΑ ΓΙΑΤΙ

O κ Σιγάλας στο  Κλειστό Γυμνστήριο.

O κ Σιγάλας στο Κλειστό Γυμνστήριο.

 

Στη δημοσκόπηση του Δεκεμβρίου, ο κ. Χάλαρης εμφανιζόταν ως ο πλέον επίφοβος αντίπαλος για το σημερινό Δήμαρχο. Έτσι, ανέλαβε επικεφαλής του ψηφοδελτίου των «Τριών» (μαζί με τον Άγγελο Ρούσσο και το Μανώλη Ορφανό που ήταν πιθανοί υποψήφιοι). Κάποια στιγμή όμως ξεκίνησε μια φημολογία ότι «τα έσπασαν», κάτι που ο κ. Χάλαρης διέψευδε σε κάθε ευκαιρία και σε υψηλούς τόνους. Τελικά όμως έμεινε στον κόσμο μια αίσθηση: ότι αυτός ο συνδυασμός δεν ήταν μια ένωση δυνάμεων, αλλά ένα αναγκαστικό συνοικέσιο. Και το χειρότερο: ένας συνεταιρισμός για την εξουσία. Δεν ήταν έτσι, αλλά αυτό αποτυπώθηκε στο μυαλό των ψηφοφόρων.
Σε ότι αφορά στον Αντώνη Σιγάλα, «πλήρωσε» το λάθος που είχε κάνει στις προηγούμενες εκλογές. Χρωματίστηκε ως ο «Μποριανός» υποψήφιος, κάτι που βέβαια δεν είναι καθόλου κακό, γιατί έχουμε να κάνουμε με ένα από τα ομορφότερα και μεγαλύτερα χωριά του Αιγαίου, αλλά ο Δήμος Θήρας είναι ενιαίος και κοινός για όλους. Και το κυριότερο: αν δει κανείς τα ποσοστά του θα παρατηρήσει πως αυτή η τακτική   δεν απέδωσε ούτε στο Εμπορείο.
Το τρίτο ζήτημα, ήταν η σύνθεση των ψηφοδελτίων. Με δεδομένο πως όλη η ελληνική κοινωνία, επιδιώκει την ανανέωση –επειδή θεωρεί πως υπεύθυνοι για την κατάντια της χώρας είναι οι παλιοί πολιτικοί- στα ψηφοδέλτια των δύο υπήρχε έντονη η «οσμή» των «παλιών υλικών» και της ανακύκλωσης τους. Αυτό δεν είναι απόλυτα ακριβές, αλλά από τη στιγμή που τα πλέον προβεβλημένα στελέχη αριθμούν χρόνια ή και δεκαετίες παρουσίας δόθηκε η εντύπωση της επιστροφής στο παρελθόν. Και ο συνδυασμός του Ν. Ζώρζου έχει «παλιοσειρές», αλλά η προβολή νέων ανθρώπων, δραστήριων γυναικών και μια τάση αποκοπής από το παρελθόν λειτούργησε. Αυτή είναι η τεράστια επιτυχία του Ν. Ζώρζου. Πως ενώ είναι δεκαετίες στα κοινά, κάθε φορά μοιάζει ως «πολιτικό μειράκιο» που το πρόσημο στην εξίσωση : φρεσκάδα/εμπειρία, πάει στο πρώτο ενώ το δεύτερο προσθέτει αντί να γίνεται βαρίδι. Με άλλα λόγια καταφέρνει να φαίνεται «φρέσκος» στην πολιτική κι ας είναι «παλιοσειρά».

 

Από τη συγκέντρωση του Γ. Χάλαρη.

Από τη συγκέντρωση του Γ. Χάλαρη.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

 

Νικητής ο Αντώνης Σιγάλας. Η ομιλία του στο Κλειστό Γυμναστήριο ήταν ενθουσιώδης, γεμάτη καλές ατάκες, με παλμό και διάρθρωση που έκανε τους υποστηρικτές του να χειροκροτούν συνεχώς. Έμοιαζε όμως με ομιλία συνδικαλιστή της δεκαετίας του ’80 που με τη ντουντούκα καλούσε τους εργαζόμενους να κατέβουν σε απεργία. Αντίθετα στο περιλάλητο Debate, ήταν αυτός που ξέρουν, όσοι τον ξέρουν. Εύστροφος, ευφραδής, με συγκροτημένα επιχειρήματα και διαμορφωμένη άποψη. Η σούμα όμως έβγαλε μια επιθετικότητα που δεν ταίριαζε στις στιγμές. Άρα η επικοινωνιακή νίκη του δεν ήταν απλά «Πύρρειος», έγινε βαριά ήττα.
Ο Γιώργος Χάλαρης, είναι από τους καλύτερους ομιλητές που μπορείς να βρεις. Δε μασάει τα λόγια του, δεν κρύβεται πίσω από λεκτικά σχήματα και σου δίνει την εντύπωση –που είναι αληθής- πως μπορεί να τα βάλει με τον καθένα, όσο υψηλό πόστο ή αξίωμα μπορεί να έχει. Από Βουλευτή, μέχρι Υπουργό ή ακόμα και τον Πρωθυπουργό. Έχει όμως ένα ζήτημα έντασης. Δηλαδή αν αυτή είναι συχνά σε υψηλά εκφραστικά ντεσιμπέλ, τότε ενδεχομένως, το πραγματικά εξοργιστικό που καταγγέλλει, να εξομοιωθεί με τα χαμηλότερης έντασης ζητήματα.
Νίκος Ζώρζος, στο Κλειστό Γυμναστήριο. Μια ομιλία άνευρη, χωρίς παλμό, με τους ακροατές-οπαδούς να ψάχνουν τα σημεία που θα χειροκροτήσουν. Είναι προφανές πως έχει άγχος με τα μεγάλα ακροατήρια. Στα μικρά και με εξειδικευμένα θέματα, είναι πολύ καλός. Αλλά η ομιλία του στο Κλειστό και γενικά οι συνεντεύξεις του, είναι ο εφιάλτης του δημοσιογράφου: δεν μπορείς να βγάλεις ατάκα για τίτλο. Και όμως αυτό μέτρησε πολύ. Γιατί;. Επειδή έβγαλε την εικόνα του «Δημάρχου που δουλεύει», αντί να ασχολείται με τα επικοινωνιακά. Δεν ενθουσίασε, αλλά εξέπεμψε μια σταθερότητα και προσήλωση στο έργο του. Κάτι πουόπως δείχνουν τα αποτελέσματα εκτιμήθηκε.

 

ΤΑ «ΚΑΣΤΡΑ» ΠΟΥ ΑΛΩΘΗΚΑΝ

 

Υποτίθεται πως ο κάθε υποψήφιος, είχε κάποια «κάστρα άπαρτα». Ο Ν. Ζώρζος τον Πύργο, ο Α. Σιγάλας το Εμπορείο, ο Γ. Χάλαρης την Οία. Όταν όμως ο Ν. Ζώρζος κρατάει απόρθητο τον Πύργο με πάνω από 86% , τσακίζει την υπεροχή Σιγάλα στο Εμπορείο και του Γ. Χάλαρη στην Οία, και κυριαρχεί στη συντριπτική πλειοψηφία των Δημοτικών και Τοπικών Κοινοτήτων, τότε δεν χρειάζεται ιδιαίτερη οξύνοια για να καταλάβει κάποιος πως οι εκλογές κρίθηκαν απλά και συνηθισμένα. Δηλαδή από τα λάθη των άλλων.

 

ΚΡΙΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΡΙΑ ΑΡΓΥΡΟΥ

Η υποψήφια Δήμαρχος κ,. Μαρία Αργυρού

Η υποψήφια Δήμαρχος κ,. Μαρία Αργυρού

Στις προηγούμενες εκλογές η κ. Μαρία Αργυρού με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» πήρε 5.92% και εξελέγη η ίδια μαζί με τον Ορέστη Χαραλαμπάκο στο Δημοτικό Συμβούλιο Θήρας. Τώρα πήρε 3.89% και θα είναι μόνη της στη νέα σύνθεση. Δεν άξιζε τέτοια αντιμετώπιση η κ. Αργυρού. Ήταν κατά γενική ομολογία η καλύτερη Δημοτική Σύμβουλος. Η παράταξή της, εξέφραζε σαφείς θέσεις και η παρουσία της ίδιας ήταν διαυγής. Οι περισσότεροι λένε, πως πληρώνει την ταύτισή της με το ΚΚΕ. Μα και στις προηγούμενες εκλογές δεν φόρεσε φερετζέ. Και τότε ΚΚΕ ήταν. Το θέμα όμως δεν είναι γιατί δεν αύξησε τη δύναμή της, αλλά γιατί κάποιοι που την ψήφισαν τότε, θεώρησαν πως δεν τους εκπροσώπησε επαρκώς.
Όμως ναι!. Είναι σίγουρο πως το ΚΚΕ, κάνει λάθος στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Στη δεκαετία του ’80 ο Φωλόπουλος στο Περιστέρι, ο Δομνάκης στη Νέα Ιωνία, ο Σουλιμιώτης στην Αγία Βαρβάρα, ο Αφαλής στις Συκεές της Θεσσαλονίκης και δεκάδες άλλοι, ήταν κομμουνιστές και το ήξεραν όλοι. Τους ψήφιζαν όμως για την ικανότητα και την τιμιότητα τους. Τώρα το ΚΚΕ, στο όνομα της ιδεολογικής καθαρότητας «καίει» καλά στελέχη με κοινωνική απήχηση σαν τη Μαρία Αργυρού. Αλλά όπως και να έχει, αυτή η εκλογική συρρίκνωση την αδικεί.

 

Το ΕΜΕΙΣ

Το ΕΜΕΙΣ

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

 

Το ΕΜΕΙΣ, ξεκίνησε αργά, προχώρησε βιαστικά και εισέπραξε τα επίχειρα. Ο επικεφαλής κ. Αντώνης Κωνσταντινίδης, δεν πρόλαβε καν να ενημερωθεί για όλα τα ζητήματα του νησιού και ρίχτηκε στη θάλασσα. Μπορεί να έμαθε κολύμπι, αλλά το πενιχρό 2.02% παραείναι απογοητευτικό για ένα υποψήφιο που υποστηρίζεται από το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Το ερώτημα είναι, αν η αυτοδιοικητική μαγιά που δημιούργησε θα παραμείνει και κυρίως αν ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει αντιληφθεί πως δεν είναι το ρομαντικό 4%, του παρελθόντος αλλά ένα κόμμα που αύριο φιλοδοξεί να κυβερνήσει.